شمارهٔ ۳۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ترس آسیب‌های چشمان بد صحبت می‌کند و می‌گوید هر کسی که از او جلوتر برود، به نوعی در معرض بلا و خطر قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، او خود را در موقعیتی می‌بیند که ممکن است آسیب‌پذیر باشد، و کسانی که پیشی بگیرند، به نوعی بار خطر را بر دوش خواهند داشت.
دارد از سبقت ز چشم بد خطرها جان منهر که پیش افتد ز من، باشد بلاگردان من
هوش مصنوعی: من در خطرات و چشمان حسودان هستم و هر کسی که از من جلوتر برود، به نوعی باعث مشکلات و بلایای من خواهد شد.