شمارهٔ ۴۴۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت با تشبیه زبان خود به شمع، به احساسات و عواطفی اشاره می‌کند که به آرامی و به تدریج از او بروز می‌کند. او با کلامش مانند آتش شعله‌ور می‌شود و در عین حال، آنچه را در دل دارد، به صورت نامه‌ای بر کاغذ می‌آورد. این بیان، نشان‌دهنده‌ی ارتباط عمیق میان احساسات و نوشتن است.
می چکد چون شمع آتش از زبان خامه اممی کشد بر سیخ مرغ نامه بر را نامه ام
هوش مصنوعی: زبان من مانند شمعی است که آتش می‌ریزد و احساسات و اندیشه‌هایم را بر روی کاغذ مانند یک سیخ مرغ به تصویر می‌کشد.