شمارهٔ ۴۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از جستجوی زیبایی و اسطوره‌ای به نام "مشت زری" و "گهر" سخن می‌گوید. او به دنبال چیزی است که بتواند مانند گل در باد، زیبایی‌ها را به دیگران هدیه دهد و همچنین بر این موضوع تأکید دارد که گوهری نایاب وجود دارد که اگر پیدا شود، می‌تواند به ابرها یادآوری کند. به طور کلی، این اشعار به خیال‌پردازی و جستجوی زیبایی و ارزش‌های والای زندگی اشاره دارد.
کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیمگهر کجاست که ریزش به ابر یاد دهیم
هوش مصنوعی: کجاست آن مال و ثروت که مانند گل بتوانیم آن را به باد بسپاریم؟ کجاست آن چیز گرانبهایی که بتوانیم آن را به ابر یادآوری کنیم و از آن بهره‌مند شویم؟