شمارهٔ ۴۹۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از تلخی و درد ناشی از جدایی یا ناکامی در عشق سخن می‌گوید. شکر و بادام که به شیرینی و زیبایی معروف هستند، در سایه تلخی عشق به وضع ناگوار تبدیل می‌شوند. در واقع، تلخی ارتباطات یا احساسات منفی بر شیرینی‌ها سایه می‌افکند.
شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ توبه شور حشر چشمک می زند بادام تلخ تو
هوش مصنوعی: شکر به هیچ وجه نمی‌تواند تلخی دشنام تو را از بین ببرد، همچنان که بادام تلخ تو در روز قیامت، به زیبایی می‌چشمک می‌زند.