شمارهٔ ۵۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت خاصی که معشوقش دارد اشاره می‌کند. او خود را سرگشته و مجذوب چهره‌ی معشوقش می‌داند و از این که عشق او چون هاله‌ای از نور اطرافش را در بر گرفته، احساس خوشبختی می‌کند. این عواطف عمیق و حیرت‌انگیز به خوبی در این ابیات نمایان شده است.
سرونازی که منم محو رخ انور اوهاله مه شود آغوش ز سیمین بر او
هوش مصنوعی: من که عاشق زیبایی او هستم، در برابر چهره‌ی نورانی‌اش محو می‌شوم و مانند هاله‌ای از ماه، در آغوشش قرار می‌گیرم.