شمارهٔ ۵۱۴
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر بیانگر این است که زاهد (افراد پارسا و دور از دنیا) باید از دنیای مادی خود دور شود و به جای آن، به زیباییهای ساده و طبیعی همچون گل توجه کند. شاعر آرزو میکند که زاهد در کنار گل، به یک مینا (پرنده زیبا) بیتوجهی کند و خود را از دغدغههای دنیوی خالی کند.
این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهیکاش در پای گلی میکرد یک مینا تهی
هوش مصنوعی: این شاعر به موضوع زهد و دوری از دنیا اشاره میکند. او به زاهد میگوید که اگر برای رهایی از دنیا و تعلقات آن، به جای دور شدن از آن، در کنار یک گل زندگی میکرد و از زیباییها لذت میبرد، بهتر بود. به عبارتی، او تأکید میکند که زندگی با زیباییها و لذتهای طبیعی میتواند ارزشمندتر از انزوای خشک و بیمزه باشد.