شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به جستجوی یک شخص بازیگوش اشاره دارد که می‌خواهد او را در آغوش بگیرد. این فرد بازیگوش، شوخی و ظرافت خاصی دارد که می‌تواند زیبایی‌ها را از یکدیگر جدا کند، مانند نگین‌های زیبا.
چه سان در حلقه آغوش گیرم شوخ‌چشمی راکه از شوخی نگین را از نگین دان می‌کند بیرون
هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم محبوب خوش‌چهره‌ای را در آغوش بگیرم که از شوخی‌هایش نگین را از انگشتر جدا می‌کند؟