شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات می‌گوید که خودآرایی او را به خود مشغول کرده و باعث شده است که خواب از چشمانش خارج شود و به نوعی واقعیت را رها کند. به عبارت دیگر، توجه به زیبایی و جلوهٔ ظاهری او را از خواب و آرامش دور کرده است.
فتاده است مرا کار با خودآراییکز آب آینه از چشم کرد خواب برون
هوش مصنوعی: من درگیر زیبایی خود شده‌ام، به‌طوری که زیبایی‌ام مانند آب آینه، خواب را از چشمان دیگران می‌گیرد و آن‌ها را مسحور می‌کند.