بخش ۷ - الفرق بین الامر و الاردة
هوش مصنوعی: این شعر به نحوی به اهمیت ارادت و توجه به هدف در زندگی اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که برای رسیدن به مقاصد و اهداف، باید ابتدا مسیر را شناخته و سپس گام برداریم. بدون ارادت و نیت صادقانه، هیچ‌گاه نمی‌توان به جایی رسید. او تأکید می‌کند که اعمال و رفتار ما باید نشأت گرفته از یک اراده خالص باشد و بدون آن، هیچ دستوری کارساز نخواهد بود. در نهایت، تأکید بر این است که تنها حرکتی که با هدف و اراده قوی همراه باشد، می‌تواند ثمربخش باشد.
بی غرض یک سخن ز من بشنوره ببین اول، آنگهی میرو
هوش مصنوعی: بدون هیچ پیشنهادی و انگیزهای، یک حرف از من بشنو. ابتدا مسیر را ببین، سپس برو.
زانکه بی این دو هیچ جا نرسییک اشارت بس است اگر تو کسی
هوش مصنوعی: اگر بدون این دو چیز (محبت و علم) باشی، هیچ جا به جایی نمیرسی. یک اشاره کافی است برای کسی که ارزش این دو را درک کند.
چشم در مقصد ارادت دارپس عنان قدم به امر سپار
هوش مصنوعی: اگر در خاطر خود هدفی را در نظر داری، پس باید کنترل قدمهایت را به آن ایده بسپاری.
امر حق را جز از ارادت دانزان نیاورد بوالحکم ایمان
هوش مصنوعی: فقط کسی که اراده و نیّت صحیحی دارد، می‌تواند به حقیقت و دستورات الهی پی ببرد؛ زیرا بوالحکم به دلیل عدم ایمان واقعی، نتوانست این حقیقت را درک کند.
امر اعمال، ارادت احوال استامر تفصیل، ارادت اجمال است
هوش مصنوعی: اعمال و رفتارهای انسان به نوعی نشاندهندهی تمایلهای او هستند. وقتی که جزئیات را بیان میکنیم، به نوعی اراده و قصد کلی خود را مشخص میکنیم. در واقع، جزئیات نشاندهندهی حالات و خواستههای فرد هستند.
امر بر درگهش چو دربان استبی ارادت ورا چه فرمان است
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در ورود به محضر او، مانند دربان درگاه عمل می‌کند و بدون اجازه و خواست او، هیچ دستوری صادر نمیشود.
از ارادت از او سری بستندوان دگر سر به خلق پیوستند
هوش مصنوعی: به دلیل عشق و ارادت به او، برخی خود را تسلیم او کردند و دیگران به جمع مردم ملحق شدند.
جنبشی کان نه آن سری باشدسود نکند که سرسری باشد
هوش مصنوعی: حرکتی که از عمق و جدیت برخوردار نباشد، ثمری ندارد و تنها سطحی و بیمعنا خواهد بود.