بخش ۸ - فی فایدة الآخر
هوش مصنوعی: این شعر به بحث در مورد تکلیف و حقیقت انسان‌ها می‌پردازد. هر فرد به آن چه هست، شناخته می‌شود و درک می‌شود. هر کسی به اندازه‌ی کمال خود می‌رسد و نقص‌هایش باعث پیشرفت سالک می‌شود. در این راه، بدون اراده، وجود حجت لازم است، اما با اراده، حکمت الهی نمایان می‌شود. در نهایت، این دو حالت می‌تواند به اختلاف بین جهل و علم منجر شود و همچنین به شخصیت‌های متفاوتی مانند زندیق و صدیق اشاره می‌کند.
امر تکلیف آفتابی بودهر کسی را چنانکه هست نمود
هوش مصنوعی: مسئله وظیفه و تکلیف همچون نور خورشید است که هر فرد را به صورت واقعی و آنگونه که هست نشان میدهد.
زو رسد هر کسی به حد کمالناقص الذات گیر و کامل حال
هوش مصنوعی: هرکسی به نقطهای از کمال می‌رسد، اما باید با وجود نقصهایی که در ذات خود دارد، به کمال حال دست یابد.
باز پس مانده زو شود در پیشسالک از وی رسد به مقصد خویش
هوش مصنوعی: باقیمانده از آن مسافت برای سالک میباشد که به او کمک می‌کند تا به مقصود خود برسد.
بی ارادت لزوم حجت کردبا ارادت ظهور حکمت کرد
هوش مصنوعی: بدون خواست و اراده، دلیل و نشانهای به وجود نخواهد آمد، ولی با خواست و اراده، حکمت و معرفت پدیدار می‌شود.
شده بوجهل از او به زندیقیباز بوبکر از اوست صدیقی
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که وجود یک شخص به قدری تأثیرگذار است که می‌تواند باعث تغییر ماهیت دیگران شود. به گونهای که از یک فردی که در تاریکی و نادانی به سر میبرد، به یک فرد با روشنایی و حقیقتگویی تبدیل می‌شود.