بخش ۱ - الفصل السادس فی الرزق
هوش مصنوعی: این متن دربارهٔ رازقی (الگوی تامین روزی) است که تنها خداوند، ذوالقوة متین، شایستهٔ سپاس است. او به خلق خود روزی میدهد و علمش به گونهای است که دائماً بر رازق بودن او دلالت دارد. روزی و خلقت به هم ارتباط دارند و بر اساس ارادهٔ خداوند شکل میگیرند. خداوند در آفرینش روزی برای بندگانش بر اساس حکمت و رحمتش عمل میکند و بندگان نباید نگران روزی خود باشند، بلکه باید به کار و تقوای خود ادامه دهند. هر کسی که تلاش کند و تقوا پیشه کند، برکت و روزی او نیز تضمین شده خواهد بود.
رازقی کو بود سزای سپاسجز که «ذوالقوّة متین» مشناس
هوش مصنوعی: اگر کسی شایسته ستایش است، جز آن کسی که قدرتش استوار و محکم است را نشناسید.
قدرتش خلق را دهد روزیهمچو نیک اختری و بدروزی
هوش مصنوعی: او به مردم قدرت میدهد تا روزی خوبی داشته باشند؛ مانند ستاره نیک و بد.
هست دایم به رزق خلق علیموانگهی علم او چو ذات قدیم
هوش مصنوعی: خداوند همواره روزی مردم را میداند و علم او مانند ذاتش جاودانه و ابدی است.
خلق و روزی بهمدگر مقرونکرد اوّل به امر «کن فیکون»
هوش مصنوعی: او با فرمان «باش و میباش» آفرینش و روزی را به هم مرتبط ساخت.
زین سبب در کلام وقت بیانخلق فرمودو رزق در پی آن
هوش مصنوعی: به همین دلیل، در زمان بیان و سخن گفتن، خداوند آفرینش را فرمان داد و روزی را به دنبال آن قرار داد.
ضامنی کرد نیز بار دگربه «علی اللّه رزقها» بنگر
هوش مصنوعی: یک فردی، دوباره بر روی مسئولیت خود تأکید میکند و به کسی توصیه میکند که به روزیهایی که خدا به او میدهد، توجه کند.
نبوَد واجب آن بر او لیکنخورد سوگند تا شوی ساکن
هوش مصنوعی: او الزام ندارد که به آن عمل کند، اما به خاطر سوگندش میخواهد که آرامش یابد.
قسمتی کان نه از ره فرض است«فو ربّ السماء والارض» است
هوش مصنوعی: بخشی که از راه واجب نیست، به خداوند آسمان و زمین قسم خورده شده است.
روزی از کسب اگر شود کم و بیشعلم حق جهل گردد ای بدکیش
هوش مصنوعی: اگر روزی از کسب و کار سود کم یا زیاد شود، علم حقیقت به جهل تبدیل میشود، ای بد اندیش.
هرچه بهره گرفت از آن بندهروزیش خواند حقّ دارنده
هوش مصنوعی: هر چیزی که بنده از آن بهرهمند میشود، حقّی است که خداوند برای او مقرر کرده است.
برسد لاجرم به بنده تمامخواه رزق حلال و خواه حرام
هوش مصنوعی: بنده به هر صورت و به هر شکلی که باشد، سرانجام به چیزی که نیاز دارد میرسد، چه این چیز حلال باشد و چه حرام.
لطف او چونکه دست بُرد نمودبندگان را به بندگی فرمود
هوش مصنوعی: مهربانی او هنگامی که به مخلوقان توجه کرد، آنها را به بندگی خود دعوت کرد.
اندر آن دَم که این عنایت کردروزی بنده را کفایت کرد
هوش مصنوعی: در زمانی که او لطفی به بندگان خود نازل کرد، آن روز برای آنها کافی و بسنده بود.
گفت رو امر ما بجای آورهیچ اندوه رزق خویش مخور
هوش مصنوعی: گفت برو و کارهای ما را انجام بده، هیچ نگران روزی و اموالم نباش.
چون ترا کار مات باید کردروزی از کسب خود نشاید خورد
هوش مصنوعی: زمانی که باید به نوعی تسلیم شوی و کارهای لازم را انجام بدهی، دیگر نمیتوانی از تلاشها و زحمتهای روزمرهات بهرهای ببری.
تو جناب مرا ملازم شوروزیت بر من است هرزه مدو
هوش مصنوعی: ای عزیز، در کنار من باش، چون روزی تو بر عهده من است و بیهوده نرو.
هرکه تقوا گزید در ره دوست«حیث لایحتسب» خزینۀ اوست
هوش مصنوعی: هر کسی که راه تقوا و پرهیزگاری را در راه دوست برگزید، به نعمتهای بیحساب و فراوانی دسترسی پیدا میکند.