تناجی
عمادی شهریاری

شمارهٔ ۲۰

در دیده سرشک چیست سیل غم اوجان و دل و دین که‌اند خیل غم او
دوش آمده بود شادیی در دل منگفتم تو که‌ای گفت طفیل غم تو