رباعیات
شمارهٔ ۱
امشب منم و جام می و یار ای شب
شمارهٔ ۲
گر بخت ز ما ننگ ندارد عجب است
شمارهٔ ۳
آنی که فلک دلت ز خارا کرده است
شمارهٔ ۴
بر درد درون ناله گواه تو بس است
شمارهٔ ۵
روی چو مهت که ایمن از کاستن است
شمارهٔ ۶
در عشق تو حال خود نگه نتوان داشت
شمارهٔ ۷
بازار بتان تو شکستی دارد
شمارهٔ ۸
ما را چه از این کز همه کس بد بیند
شمارهٔ ۹
کم سوز دلی کز تو گریزش نبود
شمارهٔ ۱۰
اکنون که عماد دوله در خاک آسود
شمارهٔ ۱۱
چون چهره گشود صبح کافور‌عذار
شمارهٔ ۱۲
در پرورش مدح تو ای کان گهر
شمارهٔ ۱۳
ای مشکل نیکوی به دیدار تو حل
شمارهٔ ۱۴
خاری و تو را گل چمن دانستم
شمارهٔ ۱۵
هر گه که جفاهای تو بر دل شمرم
شمارهٔ ۱۶
در کوی تو کشت وصل بی‌بر بینم
شمارهٔ ۱۷
گر چشم شکسته دارد آن طرفه صنم
شمارهٔ ۱۸
فریاد مرا زاین فلک آینه‌گون
شمارهٔ ۱۹
دردی که مرا زآن رخ نیکوست ببین
شمارهٔ ۲۰
در دیده سرشک چیست سیل غم او
شمارهٔ ۲۱
شب گشت چو روزم از رخ فرخ تو
شمارهٔ ۲۲
صد رنگ به صد حیله برآمیخته‌ای
شمارهٔ ۲۳
هر روز بپویی ای بت سلسله‌موی