(۲۲) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: کَفَى بِالْمَوْتِ وَاعِظًا. (مسند الشهاب للقضاعی)
هوش مصنوعی: این ابیات به انتقاد از خطبه‌های موعظه‌گرانه می‌پردازد که عمدتاً محوریت مرگ و مصیبت را در بر می‌گیرند. شاعر به برگزاری مجالس وعظ و توجه به نصیحت‌های بالای منبر اشاره می‌کند، اما نکته اصلی قیاس نعره‌های نوحه‌گران و تأکید بر غم و مرگ همسایگان است. در واقع، شاعر به این نکته می‌پردازد که این نوع وعظ‌ها بیشتر به عواطف منفی و سوگ و غم مربوط می‌شود.
چند گیری به مجلس واعظپای منبر پیِ گرفتنِ پند
هوش مصنوعی: چند بار به مجلس واعظ میروی و در انتظار نصیحت و موعظه او هستی؟
وعظ تو بس به مرگ همسایهنعرهٔ نوحه‌گر به بانگ بلند
هوش مصنوعی: پند و نصیحت تو به اندازهای است که فقط به مرگ همسایه توجه میکنی و مانند یک سوگوار با صدای بلند ناله میکنی.