بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
هوش مصنوعی: در این شعر، داستان روستایی ساده را روایت می‌کند که به دلیل باران به شهر می‌آید. او در میانه راه گرسنه می‌شود و به دکانی می‌رود که صاحب دکان انسان خیر و نیک‌نهادی است. این فرد غذایی می‌خورد و سپس می‌فهمد که ممکن است سرهنگ شهر به دنبال الاغ‌ها باشد و او را به عنوان بارکش بگیرد. بنابراین، به سرعت از آنجا فرار می‌کند و به جایی پنهان می‌شود. او ترسیده و نگران است که مبادا گرفتار شود. در نهایت، او به دلیل ترس و سوء تفاهم، در فضایی بسته پنهان می‌شود و مضطرب به فکر فرار از این وضعیت است. این داستان خوش‌باوری و نادانی او را در موقعیتی خطرناک قرار می‌دهد.
روستایی ز دست باران جسترفت و در پای ناودان بنشست
هوش مصنوعی: یک روستایی از زیر باران فرار کرد و کنار ناودان نشسته است.
ساده ای از تکاو عرصه غورکرد روزی به سوی شهر عبور
هوش مصنوعی: روزی یک فرد ساده از جایی عبور کرد و به سمت شهر حرکت کرد.
مانده و گرسنه ز راه تکاوبر کتف توبره به پا گرگاو
هوش مصنوعی: به خاطر تلاشهای زیاد و بیوقفهام، حالا خسته و گرسنه ماندهام و تنها بار من بر دوش تو گذاشته شده است.
اوفتادش گذر به دکانیدید پر نان و نانخورش خوانی
هوش مصنوعی: او به یک فروشگاه برخورد کرد که پر از نان بود و افرادی که در حال تناول نان بودند.
بی تکلف گذشت و خوش بنشستکرد بیرون ز زیر پشمین دست
هوش مصنوعی: بدون هیچ زحمتی عبور کرد و به آرامی نشست و از زیر دستان پشمین بیرون آمد.
صاحب خوان چو بود اهل کرمنزد از منع و زجر با او دم
هوش مصنوعی: اگر صاحب سفره فردی بخشنده و مهربان باشد، پس از منع و سرزنش با او صحبت نکن.
چون ازان نان و خوان به تنهاییخورد چندانکه داشت گنجایی
هوش مصنوعی: وقتی او به تنهایی از آن نان و سفره خورد، به اندازهای که میتوانست.
توبره بر زیر سر نهاد و بخفتصاحب خوان چو آن بدید آشفت
هوش مصنوعی: او توبره را زیر سرش گذاشت و خوابش برد. وقتی صاحب خوان این را دید، ناراحت و نگران شد.
گفت برخیز هان و هان برخیززودتر زین در دکان بگریز
هوش مصنوعی: بیدار شو و سریعتر از اینجا خارج شو.
ملک شهر حکم فرمودهکه بگیرند الاغ آسوده
هوش مصنوعی: فرماندار شهر دستور داده که الاغ بیخبر و آسوده را بگیرند.
دمبدم می رسد یکی سرهنگمی کند سوی هر الاغ آهنگ
هوش مصنوعی: هر لحظه یک سرباز به سمت هر الاغی می‌آید و قصد می‌کند که آن را مدیریت کند.
می کشد در قطار خویش تو رامی کشد زیر بار خویش تو را
هوش مصنوعی: تو را در مسیر زندگی خود میکشد و زیر بار سنگین وظایف و مسئولیتهایش به پیش میبرد.
می برد بارکش به هر سویتمی کند ریش پشت و پهلویت
هوش مصنوعی: کسی که بار میبرد، به هر سمتی که بخواهد می‌رود و در عین حال بر آسیبهای تو تأثیر میگذارد.
مرد غوری چو آن سخن بشنیدتوبره بر کتف نهاد و دوید
هوش مصنوعی: مرد غوری وقتی آن حرف را شنید، کیسهای را روی شانه خود انداخت و به راه افتاد.
در به در کو به کو بسی شتافتهیچ جایی به از مناره نیافت
هوش مصنوعی: در گوشه و کنار و همه جا به دنبال چیزی میگشت، اما هیچ جایی را بهتر از مناره پیدا نکرد.
از همه مردمان کناره گزیدترس ترسان در آن مناره خزید
هوش مصنوعی: از تمام مردم دوری کرد و به خاطر ترسش در آن مناره پنهان شد.
از قضا بهر سود و سوداییخاست از شهر شور و غوغایی
هوش مصنوعی: به صورت تصادفی و به خاطر دستیابی به منفعت و آرزویی، از شهری که پر از هیاهو و سر و صدا بود، برخواست.
شد گمانش که شور سرهنگ استکش به سوی الاغ آهنگ است
هوش مصنوعی: او فکر کرد که این شور و شوق، ناشی از مقام و مقامداری است، در حالی که در واقع به سمت یک الاغ می‌رود.
بانگ می زد که من نهان شده اموز جفای تو در امان شده ام
هوش مصنوعی: صدا میزند که من پنهان شدهام و از ستم تو محفوظ ماندهام.
زود بگذر سخن مگوی اینجامن نهانم مرا مجوی اینجا
هوش مصنوعی: سریع بگذر و صحبت نکن، زیرا من در اینجا پنهان هستم و نباید دنبالم بگردی.
بلکه خود زین دیار دورم منهمچنان در تکاو غورم من
هوش مصنوعی: من در این سرزمین غریب و دور از وطن هستم و همچنان در جستجوی معنای عمیق زندگی به سر میبرم.
صد سخن بیش ازین قبل بودشلیک هر یک خلاف مقصودش
هوش مصنوعی: او صدها سخن بیشتر از این داشت، اما هر یک از آنها با هدفش تضاد داشت.
همچو آن ساده دل که از دغلیساخت بر ذکر سر نشان جلی
هوش مصنوعی: مانند آن فرد بیخبر که به خاطر فریبکاری، نشانهای از حقیقت را به طور نادرست بیان می‌کند.
ذکرش آمد برون ز پرده سربر خیال سر او هنوز مصر
هوش مصنوعی: در اینجا سخن از یاد و خاطره شخصی است که در ذهن و خیال فرد زنده است. او هنوز هم در افکار و احساسات گوینده حضور دارد و با اندیشههایش ارتباط دارد، حتی اگر به لحاظ فیزیکی در دسترس نباشد.