بخش ۱۰۹ - تمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، روباهی با فرزندش صحبت می‌کند و به او درباره مکر سگان هشدار می‌دهد. او می‌خواهد که فرزندش را در مورد بازی‌هایی آموزش دهد که در آن از سگ‌ها نترسد. اما روباه به او می‌گوید که با وجود فاصله‌ای که بین دشت و ده وجود دارد، نمی‌تواند در بازی کردن با سگ‌ها به او کمک کند. او تأکید می‌کند که اگر سگ‌ها او را ببینند و او نیز آن‌ها را ببیند، ممکن است گرفتار شود و باید از هم فاصله بگیرند تا دچار خطر نشود.
گفت روباه بچه با روباهکای ز مکر سگان ده آگاه
هوش مصنوعی: روباه به بچهاش گفت: "مواظب باش، سگ‌ها به خاطر فریبکاری ما خیلی باخبر هستند."
بازیی کن مراکنون تعلیمکه بدان از سگم نباشد بیم
هوش مصنوعی: مرا برای بازی دعوت کن و به من آموزش بده که از سگ من نترسم.
گفت ازان بازیی نبینم بهکه تو در دشت باشی او در ده
هوش مصنوعی: مقصود این است که بهتر است فردی در فضایی آزاد و دلنشین باشد، حتی اگر دیگری در محیطی محدود و بسته باشد. در واقع، آزادی و گشادهگی فضا ارزش بیشتری دارد تا بودن در کنار دیگران در یک محیط ناامن یا دلگیر.
چشم وی بر تو چشم تو بر وینفتد ور نه افتدت در پی
هوش مصنوعی: اگر چشمان او به تو نیفتد و چشمان تو نیز به او نیفتد، پس نباید در پی هم بروید.
بکشد ور نه حق شود یاورپوستینت ز پشت و پوست ز سر
هوش مصنوعی: اگر تو را نکشد، حق دارد که تو را در آغوش بگیرد و پوستت از پشت تن در برود و پوست سر از سر جدا شود.