بخش ۲ - فی وجوده سبحانه و تعالی
هوش مصنوعی: این متن به اهمیت و وجود خداوند اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هر چیزی در جهان، اعم از آسمان و زمین، به خالقی نیاز دارد و نمی‌تواند به خودی خود وجود داشته باشد. خداوند اولین و پایان همه چیز است و هیچ کس نمی‌تواند حقیقت او را بشناسد. او از همه موجودات بی‌نیاز و برتر است و هیچ چیزی نظیر او وجود ندارد. پس همه موجودات وابسته به او هستند و او فیض‌دهنده همیشگی است.
هر که را عقل خرده بین باشدپیش وی این سخن یقین باشد
هوش مصنوعی: هر کس که دارای اندیشهی همچنین روشن و دقیق باشد، از این سخن به خوبی آگاه است و آن را حقیقت میداند.
کاسمان و زمین و هر چه در اوباشد از جسم و جان چه کهنه چه نو
هوش مصنوعی: آسمان و زمین و هر چیزی که در آن وجود دارد، چه قدیمی و چه جدید، همه با اشکال مادی و روحی همراه هستند.
نیست آن را ز صانعی چارهکه بود فیض بخش همواره
هوش مصنوعی: هیچ راه حلی از سازنده برای این کار وجود ندارد، جز اینکه همیشه بخشنده باشد.
خانه بی صنع خانه ساز که دیدنقش بی دست خامه زن که شنید
هوش مصنوعی: خانهای که بدون هنر و استعداد ساخته شده، مانند خانهای است که بدون مهارت و تلاش ساخته شده باشد. درست مانند اینکه کسی بدون توانایی، نتواند نقشی زیبا خلق کند، فقط با شنیدن حرف دیگری.
هر چه آورده سوی هستی پییافته هستی و بقا از وی
هوش مصنوعی: هر چیز که به دنیای وجود آمده، از منبع هستی و بقای خودش نشأت گرفته است.
نه عرض ذات او و نی جوهرهر چه بندی خیال ازان برتر
هوش مصنوعی: نه میتوان به ذات او چیزی گفت و نه به جوهرش اشارهای کرد، زیرا تمام تصورات و خیالات از آن بالاتر است.
همه محتاج او نشیب و فرازو او مبرا ز احتیاج و نیاز
هوش مصنوعی: همه موجودات به او نیاز دارند، در حالی که او هیچ نیازی به کسی ندارد و از احتیاج و نیاز پاک است.
اول او بود و کاینات نبودیافت زو جمله کاینات وجود
هوش مصنوعی: در ابتدا تنها او بود و هیچ چیز دیگری وجود نداشت. سپس از او همه موجودات پدید آمدند.
آخر او ماند و نماند کسکنه او را جز او نداند کس
هوش مصنوعی: در پایان، او باقی ماند و کسی دیگر نبود که حقیقت او را بشناسد، جز خود او.
از همه در صفات و ذات جدالیس شی ء کمثله ابدا
هوش مصنوعی: هیچ چیز مانند او نیست و از تمامی صفات و ذاتها متمایز است.