بخش ۱۰ - اشارت به کلام
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف کلامی می‌پردازد که فراتر از کلمات و زبان است. در اینجا بیان می‌شود که کلام واقعی نه به صورت لفظ و بیان، بلکه به صورت سکوت و عمق معانی حضور دارد. خداوند با بیان نکات عمیق و شگفت‌انگیز، حتی بدون کلمات، به وجود نفوذ می‌کند. عدم (هیچ) به خاطر لذت بردن از این سخنان به رقص در آمده و به فضای وجود جلوه می‌دهد.
وآخرین وصف کان کلام بودنه به حلق و زبان و کام بود
هوش مصنوعی: آخرین توصیف آن کلام، به این معنا بود که این سخن از طریق حلق، زبان و دهان بیان نمیشود.
بر کلامش سکوت سابق نیتهمت خامشیش لاحق نی
هوش مصنوعی: سخنان او همان سکوت گذشتهاش را ندارد و اتهام بیصدایی او به او نمیچسبد.
حق تعالی چو بی عبارت و حرفبا عدم گفته نکته های شگرف
هوش مصنوعی: خداوند متعال، بدون واژه و سخن، با عدم به بیان نکتههای عمیق و جذاب پرداخته است.
عدم آمد ز ذوق آن سخنانبه فضای وجود رقص کنان
هوش مصنوعی: وجود از شوق و لذت آن سخنان به حالت رقص در آمده و به وجود لطفی که در آنها نهفته است، پاسخ می‌دهد.