بخش ۳۴ - صفت چوگان باختن وی با همسران و گوی بردن وی از دیگران
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ای میدان‌داری و مسابقه چوگان است. صبحگاهی، شخصیت اصلی، با شوق و نشاط به میدان می‌رود. او به همراه گروهی از جوانان و نجبا، وارد میدان می‌شود و با مهارت و چابکی به بازی می‌پردازد. سلامان، شخصیت اصلی داستان، از دیگران پیشی می‌گیرد و گوی را با سرعت زیادی به دست می‌آورد. شاعر با توصیف زیبایی از حال و هوا و رقابت‌ها، تأکید می‌کند که اگر کسی خوشبختی را با خود داشته باشد، هیچ مانعی نمی‌تواند او را از موفقیت بازدارد. در نهایت، پیروزی‌های سلامان نشان‌دهنده قدرت و اقبال اوست.
چون تن از خواب سحر آسودیشبامدادان عزم میدان بودیش
هوش مصنوعی: وقتی بدن از خواب صبحگاهی بیدار می‌شود، تصمیم می‌گیرد که به میدان برود.
صبحدم چون شاه این نیلی تتقبارگی راندی به میدان افق
هوش مصنوعی: صبح زود، مانند یک پادشاه، رنگ آبی نیلویی را به خوبی به میدان افق منتقل کردی.
شه سلامان نیز مست و نیمخوابپای کردی سوی میدان در رکاب
هوش مصنوعی: شاه سلامان نیز در حالی که مکدر و نیمهخواب بود، به سمت میدان رفته و سوار بر اسبش شد.
با گروهی از نژاد خسروانخردسال و تازه روی و نوجوان
هوش مصنوعی: با جمعیتی از جوانان باهوش و تازهکار از نسل شاهان خسرو.
هر یکی در خیل خوبان سروریآفت ملکی بلای کشوری
هوش مصنوعی: هر یک از زیباییها و خوبان، قدرت و سلطه خاص خود را دارند که میتواند برای سرزمینها و جوامع خطرناک باشد.
صولجان بر کف به میدان تاختیگوی زرکش در میان انداختی
هوش مصنوعی: تو با شجاعت و قدرت به میدان جنگ رفتی و گوی زرینی را در وسط میدان رها کردی.
یک به یک چوگان زنان جویان حالگرد یک مه حلقه کرده صد هلال
هوش مصنوعی: تعدادی چوگان باز در حال بازی هستند و دور هم جمع شدهاند. در این جمع، یک ماه در وسط قرار دارد و حلقهای از هلالها دور آن دیده می‌شود.
گرچه بودی زخم چوگان از همهبود چابکتر سلامان از همه
هوش مصنوعی: با اینکه زخم چوب بازی برای همه سخت است، اما سلامان از همه سریعتر و چابکتر است.
گوی بردی از همه با صد شتابگوی مه بود و سلامان آفتاب
هوش مصنوعی: تو با سرعتی همچون باد برنده شدی، چرا که تو خود مظهر مه و سلامتی همچون آفتاب هستی.
با هلالی صولجان دنبال ماهحال گویان می شدی تا حالگاه
هوش مصنوعی: با دقت و شوق، در جستجوی زیبایی ماه، مانند هلالی نرم و لطیف در حال حرکت بودی و به گفتن حال و احوال مشغول بودی.
گوی اگر صدبار از آنجا باز پسآمدی هر بار حال این بود و بس
هوش مصنوعی: اگر حتی صد بار هم از آنجا برگردی، همیشه حال تو همین خواهد بود و بس.
آری آن کس را که دولت یار شدوز نهال بخت برخودار شد
هوش مصنوعی: به راستی، کسی که همراهی خوشبختی نصیبش شود و از درخت سرنوشت خویش بهرهمند گردد، موفق و کامیاب خواهد بود.
هیچ چوگان زیر این چرخ کبودگوی نتواند ز میدانش ربود
هوش مصنوعی: هیچ بازیکن چوگانی نمی‌تواند گوی را از میدان بازیکنندهای که زیر این آسمان آبی قرار دارد، برباید.