بخش ۶۰ - آگاه شدن شاه از رفتن سلامان و خبر نایافتن از حال وی و آیینه گیتی نمای را کار فرمودن و حال وی را دانستن

هوش مصنوعی: در این شعر، شاه پس از مدتی از جدایی و غم فراق آگاه می‌شود و به ناله و گریه می‌افتد. او متوجه می‌شود که هیچ‌کس از رازهای پنهان عالم خبر ندارد. شاه آیینه‌ای دارد که همه واقعیت‌ها را نشان می‌دهد و دل عارف از آن پنهان نیست. وقتی به آن آیینه نگاه می‌کند، از حال دوستان و گمگشتگان خود باخبر می‌شود که در مکانی خوش و بی‌غم همراه یکدیگر هستند. شاه با دیدن خوشحالی آنها، احساس رحمت می‌کند و در دلش آرزو می‌کند که دوستی و پیوند آنها پایدار بماند و از هر گونه آفت و تفرقه‌ای دور باشند. او همچنین می‌گوید که هر چه برای دیگران بدی و آفات آمده، به خاطر کارهای خود آنهاست و از همه می‌خواهد که نیکویی کنند تا نیکویی به سراغشان بیاید.