تناجی
جامی

بخش ۶۱ - ندبه حکیم پنجم

به دانای پنجم چو نوبت فتادزبان با سکندر بدینسان گشاد
که ای برده رنج سرای سپنجبسی جمع کرده به هم مال و گنج
دریغا که بیهوده شد رنج تونشد مرهم رنج تو گنج تو
به کف سودی از گنج و مالت نماندبه گردن ازان جز وبالت نماند
به پشت تو از گنج رنج گرانسبکبار راحت ازان دیگران