بخش ۶۹ - تعزیت گفتن حکیم دوم
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به وصف بانویی بزرگ و با فضیلت می‌پردازد و او را برتر از دیگران می‌داند. او اشاره می‌کند که اگر سکندر نیز از نعمت‌های او بهره‌برداری کند، باید شکرگذار خداوند باشد. همچنین دربارهٔ دشواری‌ها و محنت‌ها صحبت می‌کند که اگرچه ممکن است انسان را آزرده کند، اما در نهایت، کسانی که به صبر و تسلیم در برابر قضا و قدر پرداخته‌اند، بیشتر به نعمت و خوشی‌های الهی دست خواهند یافت. در پایان، شاعر به اهمیت یادگیری و علم‌آموزی اشاره کرده و تأکید می‌کند که انسان باید زبانش را به شکرگزاری خداوند باز کند.
چو خامش شد آن پیر یزدان شناسنهاد آن دگر یک سخن را اساس
هوش مصنوعی: وقتی آن پیر دانای خداشناسی سکوت کرد، دیگری بیانی جدید را مطرح کرد.
که ای بانوی این مسدس سراینیارد چو تو بانویی کس به جای
هوش مصنوعی: ای بانوی این دنیای زیبا، هیچ کس نمیتواند به زیبایی و عظمت تو باشد.
سکندر گرت تافت دامن ز کفخداوند وی بادت از وی خلف
هوش مصنوعی: اگر سکندر، دامنش را از دست خدا برداشت، امید آن داشته باش که پشتش به تو هم خواهد بود.
تسلی کسی را دهد حق شناسکه در حق یزدان بود ناسپاس
هوش مصنوعی: کسی که در حق خداوند ناسپاس است، نمیتواند باعث تسلی خاطر کسی شود که شکرگزار و حقشناس است.
ز محنت غباری اگر بگذردبه دامان عیشش گریبان درد
هوش مصنوعی: اگر از رنج و ناراحتی عبور کنیم، در نهایت به خوشی و لذت میرسیم، اما همچنان درد و مشکلات ممکن است در کمین باشند.
به پایش اگر نیش خاری خلدز شاخ رضا دست دل بگسلد
هوش مصنوعی: اگر پایش بر روی خارهای بهشت بیفتد، دل از عشق و رضایت او جدا میشود.
ولی بختیاری که توفیق یافتز خوان رضا نقل تحقیق یافت
هوش مصنوعی: بختیاری که موفق شد از سفرهی رضا بهرهمند شود، حقیقت و واقعیت را درک کرد و به حقیقت پی برد.
قضا گر بر او خنجر بیم زددم از بردباری و تسلیم زد
هوش مصنوعی: زمانی که سرنوشت مانند خنجر بر او فرود میآید، او با صبر و تسلیم به مواجهه با آن می‌پردازد.
نه از تیر تقدیر آهی کشیدنه جز راه تسلیم راهی گزید
هوش مصنوعی: نه از سرنوشت خود ناامید شد و نه در برابر آن تسلیم گشت.
چه محتاج تعلیم دانندگانبه سر حد دانش رسانندگان
هوش مصنوعی: آدمی برای رسیدن به کمال علم، به آموزش و راهنمایی دانشمندان نیاز دارد.
به این دین و دانش که دادت خدایزبان را به شکر خدای برگشای
هوش مصنوعی: به این مذهب و علمی که خداوند به تو عطا کرده است، زبان را به سپاس از خدا باز کن و از او قدردانی کن.