شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر از خداوند می‌خواهد که جوانی خوش‌اندام را نجات دهد و به عشق و زیبایی‌هایی که او را شیدا کرده، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که نصیحت‌های دیگران هیچ تأثیری بر دل او ندارد و تنها زیبایی معشوقش در ذهنش موج می‌زند. همچنین شاعر از درد و سوز عشق مجنون و لیلی سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که آرزوی سجده بر خاک متعلق به معشوقش را دارد. در نهایت، او به دنبال دیدار معشوق است و می‌گوید که عشق او در وجودش شعله‌ور است.
خدای خیر دهاد آن جوان رعنا راکه وارهانید به پیرانه سر ز ما ما را
هوش مصنوعی: خداوند به آن جوان زیبا خوبی عطا کند که ما را در دوران پیری به حال خود رها کرده و از مشکلات دور نگه دارد.
کرشمه های غزالان مست می بخشدفراغت از دو جهان عاشقان شیدا را
هوش مصنوعی: حرکات زیبا و دلربای غزالان عاشق، به عاشقان دیوانه فرصتی می‌دهد تا از دو جهان فارغ شوند و در لذت عشق غوطهور شوند.
چه سود پند کسان چون نمی برد ز دلمهوای قد دلارای و روی زیبا را
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد نصیحت دیگران، در حالی که دل من همچنان مشتاق چهره زیبا و دلربای محبوب است؟
شرار سینه مجنون ز آتش لیلیکباب ساخته همه آهوان صحرا را
هوش مصنوعی: آتش عشق لیلی دل مجنون را به شدت سوزانده و باعث شده که او چنان داغ باشد که حتی آهوان بیخبر از این عشق نیز تحت تاثیر قرار بگیرند.
سجود خاک درت بردنم تمنا بودبه خاک می برم امروز این تمنا را
هوش مصنوعی: سجده کردن بر خاک درگاه تو آرزویی بود برایم، امروز این آرزو را با خاک به زمین میبرم.
به دیده سوی تو آیم که از سر پاکانبه رهگذار تو جا نیست بر زمین پا را
هوش مصنوعی: من به سوی تو مینگرم، چون در بالای پاکان، جایی برای قدم گذاشتن بر روی زمین وجود ندارد.
هلاک جامی دلخسته خواست آن کآراستبه شکل و شیوه سواران سرو بالا را
هوش مصنوعی: عشق به زیبایی و جذابیت فردی دلشکسته را به نابودی میکشاند؛ کسی که به طرز و ظاهری مانند سواران خوشچهره آراسته شده است.