شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: غزل بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی شاعر برای محبوبش است. او از زیبایی و ناز محبوب سخن می‌گوید و از او می‌خواهد که با نازش به او محبت کند. شاعر به عشق و وابستگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش فقط به محبوب تعلق دارد و به دیگران توجه نمی‌کند. او از کمند زلف محبوبش حرف می‌زند که او را در بند کرده و تسلیم عشق اوست. شاعر همچنین از نوشیدن جرعه‌ای از عشق محبوبش می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که غم و اندوه برایش شیرین‌تر از شادی خالص است. در کل، این اشعار بیانگر محتوای عاشقانه و احساسات عمیق شاعر است.
خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرانیاز پرور عشقم به ناز دار مرا
هوش مصنوعی: زیبایی و ناز تو برایم بسیار دلپذیر است، ای گل سرسبد، عشق من به محبت و لطافت تو نیازمند است.
مگو به طرف چمن جلوه ریاحین بیندلم اسیر تو با دیگران چه کار مرا
هوش مصنوعی: نیا به من بگو که در چمن گلها را ببینم، چون دلم در بند توست و نگران این نیستم که تو با دیگران چه کار میکنی.
ز گشت باغ چه خیزد ز گل چه بگشایددرون جان ز تو صد گونه خارخار مرا
هوش مصنوعی: از طراوت باغ چه چیزی به دست میآید و از گل چه گلی شکوفا میشود؟ در درون وجود من، به خاطر تو، صد نوع رنج و درد وجود دارد.
مگو به هر چه کنم اختیار ده که نماندبه پیش حکم تو یارای اختیار مرا
هوش مصنوعی: نگو که هرچیزی را که بخواهی، به من اختیار بده، زیرا توانایی من در انتخاب و تصمیمگیری در برابر اراده تو وجود نخواهد داشت.
کمند زلف توام بند می نهد بر پایوگرنه نه عزم رحیل است ازین دیار مرا
هوش مصنوعی: زلفهای تو همچون کمند بر پایم میافتد و مرا در این مکان نگه میدارد، وگرنه من هیچ نیتی برای ترک این دیار ندارم.
ز جام لعل لبت جرعه ای کرم فرمایکه کشت نرگس مست تو در خمار مرا
هوش مصنوعی: از لبهای زیبا و قرمشت مقداری از نوشیدنی گرانبها به من بده تا اوصاف زیباییات در من اثر کند و مرا در حالتی خوش و مست فرو برد.
به درد غصه و اندوه ازان خوشم جامیکه صاف عیش و طرب نیست خوشگوار مرا
هوش مصنوعی: من از درد و غم خوشحالترم، چون جامی که صاف و بیدردسر نیست، برای من شیرین و دلپذیر است.