شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذبه‌ای می‌پردازد که بر دل عاشق تأثیر می‌گذارد. شاعر به کمال مطلوبی از محبوب خود اشاره دارد، و احساساتش را در مقابل زیبایی او بیان می‌کند. او از غم و شوق خود نسبت به معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که زیبایی محبوب به‌قدری است که حتی نور آفتاب هم نمی‌تواند با آن مقابله کند. همچنین، اشاره‌ای به رنج انتظار و تأخیر در وصال معشوق نیز وجود دارد، که این احساسات پیچیده عشق و درد را به تصویر می‌کشد. شاعر در نهایت تأکید می‌کند که این تأخیر در ارتباط با محبوب، خود به نوعی عتاب و درد است.
هر کجا زد خیمه چون ماه سپهر آن آفتاببیدلان از رشته جان ساختند آن را طناب
هوش مصنوعی: هر جا که همچون ماه در آسمان خیمه میزند، آن آفتاب بیدلان (عاشقان) بر اساس رشته جان خود آن را به طناب تبدیل میکنند.
بس که در هر منزلی آید ز چشمم سیل خونخیمه ها در دیده مردم نماید چون حباب
هوش مصنوعی: چنان که از چشمانم اشک و خون ریخته میشود، در هر مکانی، تا آنجا که گویا خیمههای مردم را تحت تاثیر قرار میدهد و به شکل حبابی در میآید.
تا نشانم گرد راهش هر طرف تابد عنانپیش پیش خیل او پاشم ز ابر دیده آب
هوش مصنوعی: من با اشتیاق و امید، به هر سو که بروم، میخواهم نشانههایی از حضور او بگذارم و با جمعیت او همراه شوم. اشکهایم مثل باران نازل میشود و من به یاد او، در این مسیر پیش میروم.
او دهد جولان سمند و من در آن غم کز چه رودست او گیرد عنان یا پای او بوسد رکاب
هوش مصنوعی: او اسبش را به راحتی میرانَد و من در این اندیشهام که چرا دستش را بر مهار میزند یا پایش را میبوسد.
بیش ازین گو آفتاب آن عارض نازک مسوزورنه آهی برکشم از دل که سوزد آفتاب
هوش مصنوعی: دیگر از این بیشتر نگو، زیرا که چهرهی زیبا را نسوزان. در غیر این صورت، از دل من آههای برمیآید که آتش افروزد.
ز آفتاب آن رخ چه سان پوشد کسی کز نازکیتاب می نارد که بر وی سایه اندازد نقاب
هوش مصنوعی: چگونه میتواند کسی از تابش آفتاب چهرهاش را بپوشاند، در حالی که او به قدری لطیف است که سایهاش نمی‌تواند بر او بیافتد و همچون نقابی او را بپوشاند؟
جامی از غم مرد چون تاخیر قتلش کرد یارآه کز بخت وی این تاخیر شد عین شتاب
هوش مصنوعی: مرد غمگینی که منتظر کشته شدنش بود، با تأخیری که دوستش در این کار ایجاد کرد، به شدت آهی کشید و گفت که این تأخیر در واقع جزو حوادث ناگوار زندگی اوست.