شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت و شادی ناشی از می‌نوشی و عشق است. گوینده از ساقی می‌خواهد تا مشروب بیاورد و تأکید می‌کند که در این حال و هوای مستی، کشف و شهود و کرامات برایش اهمیتی ندارد. او می‌گوید که مشرب و روزمره‌اش همان می و نقل است و عشق حقیقی نیاز به رهایی از خود و عادات دارد. در نهایت، گوینده بر این نکته تأکید می‌کند که عشق واقعی نشانه‌هایی دارد و تنها با ادعا نمی‌توان عاشق بود.
صلای باده زد پیر خراباتبیا ساقی که فی التاخیر آفات
هوش مصنوعی: بنگر، نغمهای از باده بهگوش میرسد؛ بیا ای ساقی، چون تأخیر در نوشیدن، ضررها و آسیبها را به دنبال دارد.
من و مستی و ذوق می پرستیچه کار آید مرا کشف و کرامات
هوش مصنوعی: من و حال مستی و شور و شوق عشق چه نیازی به کشف و معجزات دارم؟
می و نقل است ورد من شب و روزبنامیزد زهی اوراد و اوقات
هوش مصنوعی: شراب و نقل (شیرینی) برای من در هر لحظه ذکر و ذکر من است. چه خوب است که در این اوقات و زمانها چنین ذکرهایی را داشته باشم.
سلوک راه عشق از خود رهایی ستنه قطع منزل و طی مقامات
هوش مصنوعی: راه عاشقی به این معنی است که انسان باید از قید و بندهای خود آزاد شود و نه اینکه فقط به سفر کردن و گذراندن مراحل مختلف بپردازد.
جهان مرآت حسن شاهد ماستفشاهد وجهه فی کل ذرات
هوش مصنوعی: جهان همچون آینهای است که美ایی شاهد ما را نمایش میدهد و هر ذره از آن، نمایی از جمال او را نشان میدهد.
سعادت خواهی از عادت گذر کنکه ترک عادت است اصل سعادات
هوش مصنوعی: اگر به دنبال خوشبختی هستی، باید از عادتها و رفتارهای تکراری خود دوری کنی، چرا که ترک عادت، بنیاد و اساس خوشبختی است.
مزن بیهوده لاف عشق جامیفان العاشقین لهم علامات
هوش مصنوعی: عشق را به طور بیهوده به رخ نکشید، زیرا نشانه‌هایی از عاشقان وجود دارد که نشانگر حقیقت عشق آنهاست.