شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به معشوق است که به صورت نمادین به کعبه و مکان‌های مقدس اشاره دارد. شاعر از مقام و جایگاه معشوق سخن می‌گوید و به عشق و شوق حاجیان اشاره می‌کند که در تلاش برای رسیدن به او هستند. همچنین شاعر به درد و غم عاشقان اشاره دارد و از آن‌ها می‌خواهد تا از حرکات بی‌مورد دست بردارند و به معشوق بیندیشند. در نهایت، به نزدیکی و ضرورت عشق و فنا در آن اشاره می‌کند.
ای درت کعبه ارباب نجاتقبلتی وجهک فی کل صلات
هوش مصنوعی: ای در تو که کعبه خداست و محل نجات، در هر نمازی به چهرهات رو میآورم.
بر سر کوی تو ناکرده وقوفحاجیان را چه وقوف از عرفات
هوش مصنوعی: در برابر کوی تو، حاجیانی که در عرفات هستند، چه فایدهای دارند وقتی من در اینجا نه چیزی درک کردهام و نه وقوفی دارم؟
رفته آوازه قند تو به مصرکوزه خود زده بر سنگ نبات
هوش مصنوعی: عطر و زیبایی تو به جایی رسیده که حتی در دوردستترین نقاط هم دربارهات صحبت میشود. مانند این است که کسی در مصر، ظرفی را به ضربه بر سنگ نوباختی در دست دارد که نشاندهنده شیرینی و خوشمزگی توست.
غم عشاق تو آخر نشودانزل الله علیهم برکات
هوش مصنوعی: غم عاشقان تو هرگز پایان نمییابد؛ خداوند برکات خویش را بر آن‌ها نازل می‌کند.
گر عبارت کند از میم دهانتآید از چشمه میم آب حیات
هوش مصنوعی: اگر سخن تو به صورت "میم" باشد، مانند چشمهای میماند که آب حیات را جاری می‌کند.
می کشی هر طرف آن حلقه زلفبس کن ای باد صبا زین حرکات
هوش مصنوعی: ای باد صبا، دیگر بس کن از این حرکتها، که تو به هر طرف آن حلقهی موی محبوب میکشی.
جامی از درد تو جان داد و نگفتفهو ممن کتم العشق فمات
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق تو جان سپرد، به خاطر درد و رنجی که کشید، چیزی نگفت و راز عشقش را پنهان نگه داشت و در سکوت جان داد.