شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق درد و جدایی عاشق از معشوق است. شاعر از شکستن دلش به خاطر فراق و عدم رسیدن به وصال سخن می‌گوید و به شوق پرواز دلش اشاره می‌کند. او اشاره دارد که همه در پی نوشیدن جام عشق معشوق هستند، چه پارسا و چه رند. شاعر به دنبال نجات از دانش و فضیلت‌های دنیوی است و می‌خواهد همه چیز را در عوض می ناب به رهن دهد. در نهایت، شاعر از میکده و عشق به عنوان پناهگاه و آزادگی یاد می‌کند و نگران فتنه‌ها و حوادثی است که ممکن است او را به زمین بیفتند.
صد خارم از فراق تو در پای دل شکستوز گلشن وصال تو نامد گلی به دست
هوش مصنوعی: من از دوری تو به اندازهای زخم و درد دارم که دلام را شکسته است، و از باغ وصال تو هیچ گلی به دست نیامده است.
پرواز گاه مرغ دلم شاخ سدره بوداز شوق دانه تو درین دامگه نشست
هوش مصنوعی: مرغ دل من با شادی و اشتیاق به سوی شاخ سدره پرواز کرد و در این مکان به خاطر دانهای از تو فرود آمد.
هر کس که هست جرعه کش جام لعل توستگر شیخ پارساست و گر رند می پرست
هوش مصنوعی: هر کسی که باشد، نوشیدنکنندهی شراب سرخ توست، چه فردی پارسا و دیندار باشد و چه کسی که به میگریزد و اهل خوشگذرانی است.
ز اوراق فضل و دفتر دانش دلم گرفتخواهم نهاد رهن می ناب هر چه هست
هوش مصنوعی: از کتابهای دانش و علوم که پر از فضیلت هستند، دلم گرفته است. میخواهم به جای آنها هر آنچه که هست، می ناب را به رهن بگذارم.
وارست می پرست به یک جرعه می ز خودبیچاره خودپرست که هرگز ز خود نرست
هوش مصنوعی: آزادگی و رهایی را با یک جرعه شراب به دست میآورد، اما فرد خودپسند هرگز از خود خارج نمیشود و در دام خودبینی گرفتار است.
ما ز آستان میکده گشتیم سربلندیا رب ز موج فتنه مبادش اساس پست
هوش مصنوعی: ما از درگاه میکده با سر بلندی بیرون آمدیم، الهی ای کاش که این موج فتنه، بنیانی نداشته باشد و از بین برود.
جامی به پای خم چو سبو سر بنه که چرخخواهد به سنگ حادثه این کاسه را شکست
هوش مصنوعی: بهتر است با احتیاط زندگی کنیم و از زیادهروی و افراط بپرهیزیم، زیرا وقایع و اتفاقات ناگوار ممکن است بهسرعت به سراغ ما بیایند و آرامشمان را برهم بزنند.