شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره وادی عشق است که تنها برای عاشقان تشنه وجود دارد. در این وادی، زندگی با درد و رنج همراه است و دل‌ها در خواب غفلت به سر می‌برند. شاعر به اهمیت تفکر و بصیرت اشاره می‌کند و می‌گوید که در اینجا ذهن‌های زیرک می‌توانند از طبیعت خشن زندگی بهره‌برداری کنند. همچنین اشاره می‌کند به این که برای جمع‌آوری محبت و انس، باید از تفرقه و جدایی دوری کرد. صداهای خوش از نی و چنگ شنیده می‌شود و شاعر از یک مغنی می‌خواهد که در این فضا بیافریند. در آخر، از عشق و شربت آن صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که باید از لذت‌های عشق بهره‌برد و خود را به دایره دوستان نزدیک بچسباند.
وادی عشق که جز تشنه در او نایاب استریگش از خون دل تشنه لبان سیراب است
هوش مصنوعی: در دشت عشق، جز افراد تشنه کسی پیدا نمیشود و خاک این سرزمین با خون دل عاشقانی که دائم در جستجوی عشق هستند، آبیاری شده است.
خواب مرگ است در آن وادی و بیدار دلیشده در سایه هر خاربنش در خواب است
هوش مصنوعی: در آن سرزمین، خواب مانند مرگ است و تنها دل بیدار و بیدارای وجود دارد که در سایهی هر خار و خاری، دیگران در خواب به سر می‌برند.
سربنه یا سر خود گیر که این وادی راقوت زاغان همه از مغز اولوالالباب است
هوش مصنوعی: یا خود را جمع و جور کن یا دیگران را فراموش کن، زیرا نیروی این مسیر فقط از اندیشه و عقل فرزندان حقیقت سرشار است.
خارها خم شده بر خار مغیلان گوییجذب جان را ز تن خسته دلان قلاب است
هوش مصنوعی: خارها به حالت خمیدهای در کنار خار مغیلان به نظر میرسد که مانند قلابی، جان افراد ناامید و خسته را به خود جذب میکنند.
جمع خواهی دلت اسباب جهان تفرقه کنتخم جمعیت دل تفرقه اسباب است
هوش مصنوعی: اگر میخواهی دلات را جمع کنی و یکپارچه باشی، باید وسایل و عوامل تفرقه را دور بریزی، زیرا ریشه ناهمگونی دل در همان عوامل تفرقه است.
صوت ابواب فتوح است صدای نی و چنگکو مغنی که دلم طالب فتح الباب است
هوش مصنوعی: صدای نی و چنگ، نغمهای است که به استقبال گشایش درها (پیروزیها) میآید. آن موسیقیدان، دل من آرزوی گشایش درها را دارد.
لب فرو بند ز بیگانه که از دور سماعدور به هر که نه از دایره اصحاب است
هوش مصنوعی: از گفتگو با دیگران که به جمع ما تعلق ندارند، اجتناب کن، زیرا آنها در دوردستها هستند و به دایره ما وابسته نیستند.
منع جامی مکن از چاشنی شربت عشقکه مگس وار فرو رفته درین جلاب است
هوش مصنوعی: به کسی که از نوشیدن شربت عشق منع می‌کند، نگوید که چون مگس در شیرینی آن غرق شده است. عشق مانند شربتی خوشمزه است که همه به آن جذب میشوند و نباید از آن محروم شوند.