شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت چهره معشوق است که به مثابه عید و جشن بزرگ برای عاشقان به شمار می‌آید. شاعر با بیان اینکه هر سال عید روزه یک بار است، اما دیدن معشوق برای او هر روز مانند عید است، نشان می‌دهد که عشق و زیبایی معشوق، شادی و سرور بی‌پایانی به زندگی او می‌بخشد. شاعر به لاکچری بودن این عید اشاره کرده و حتی ابراز می‌کند که شادی و خوشی‌اش از وجود معشوق به او رسیده است. به‌طور کلی، این شعر سرشار از عشق و شوق به معشوق است که او را عید و جشنی همیشگی می‌داند.
ابروی خوشت که ماه عید استانگشت نمای اهل دید است
هوش مصنوعی: ابروی زیبا و خوشفرم تو، مانند ماه در شب عید است و توجه همه را به خود جلب کرده است.
از روی تو عید عاشقان راصبحی به مبارکی دمیده‌ست
هوش مصنوعی: چهرهی تو مانند صبحگاهی ست که عید عاشقان را به شادی و خوشحالی آغاز کرده است.
هر سال یکیست عید روزهما را همه روزه از تو عید است
هوش مصنوعی: هر سال یک روز عید داریم، اما برای ما هر روز که کنار تو باشیم، یک عید است.
شد عید من از رخت خجستهزین عید خجسته‌تر که دیده‌ست؟
هوش مصنوعی: عید من به خاطر حضور تو خوشحالتر از هر عیدی است که کسی تا به حال دیده است.
گفتی ز غمت به جان رسانمعیدی ز توام همین رسیده‌ست
هوش مصنوعی: تو گفتی که از غم تو جانم به درد آمده و عیدی که از تو به من رسیده، همین حس و حال است که دارم.
خیاط زمانه خلعت لطفبر قامت دلکشت بریده‌ست
هوش مصنوعی: زمانه همچون خیاطی است که لباس محبت را به زیبایی برای دلکش آماده کرده و به تنش کرده است.
بی وعده وصل مژده عیدبر جامی خسته دل وعید است
هوش مصنوعی: بدون وعدهی رسیدن، بشارت عید برای کسی که دلش شکسته مانند یک جام خالی است.