شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه‌ی معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات و استعاره‌ها، حسرت و درد بی‌اعتنایی معشوق را بیان می‌کند. او می‌گوید که لب معشوق مانند گلی زیبا بر لب آب حیات است و چشم‌های او توجه خاصی به دیگران دارند، اما به حال شاعر توجهی نمی‌شود. شاعر همچنین به زکات لب اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که محبت و توجه خود را بخشی به او کند. در نهایت، شاعر با اشاره به اینکه این شعر از سعدی متفاوت است، سعی در بیان قدرت و عواطف عمیق‌تری دارد که فراتر از یک شعر عادی است.
خطت گرد لب آن مشکین نبات استکه رسته بر لب آب حیات است
هوش مصنوعی: نوشتهات مانند خطی زیبا و دلنواز است که همچون گیاهی مشکی و خوشبو، در کنار آب زلال و زندگیبخش جلوهگر شده است.
به هر کس دارد آن چشم التفاتیبه حال ما چرا بی التفات است
هوش مصنوعی: هر کس که نگاهی به حال ما دارد، چرا به ما توجهی ندارد؟
به راه کعبه وصلت دو چشممیکی چون دجله وان دیگر فرات است
هوش مصنوعی: در مسیر رسیدن به معشوقم، یکی از چشمانم مانند رود دجله و دیگری مانند رود فرات است.
زکات لب بده ای نامسلمانکه یک رکن از مسلمانی زکات است
هوش مصنوعی: ای بیدین، از زبان خود خیر را به دیگران برسان، چرا که یکی از پایههای دینداری صدقه دادن است.
به قتل من براتی دارد از مشکرخت کز وی نه امکان نجات است
هوش مصنوعی: صورت زیبای تو به قدری جذاب و خطرناک است که هیچ فرصتی برای نجات از عشق و جذابیت آن وجود ندارد.
لبت آمد نگینی لعل کز خطسیه کرده پی مهر برات است
هوش مصنوعی: لبهای تو همچون نگینی از جنس لعل است که بر روی آن نوشتهای به رنگ سیاه وجود دارد که نماد عشق و محبت است.
ز سعدی نیست تا جامی جز این فرقکه یکسر شعر جامی طیبات است
هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که هیچ نوشیدنی دیگری به جز این جام وجود ندارد و تنها تفاوت در این است که تمام شعر جامی زیبا و دلنشین است.