شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی است. شاعر می‌گوید که محبوبش از دیدش رفته، اما یاد و خاطره‌اش همچنان با اوست. هرچند محبوب در دنیا غایب است، اما در معنی و احساس همیشه حاضر است. عاشق تنها دوست را در دلش می‌بیند و در پیش اهل معرفت، این حقیقت کاملاً روشن است. در کنار دوست، نگاه به جوانب دیگر اشتباه است و بهتر است دل را در کنار محبوب آرام کنیم، چرا که او دائماً ناظر بر ماست. شاعر می‌گوید جز عشق هیچ چیز در خاطرش خوشایند نیست و در عشق، تحمل و شکرگزاری را یاد گرفته است. همچنین او اشاره به افسانه‌گویی و قدرت کلام شاعرانه دارد که قادر به انتقال احساسات عمیق است.
یار رفت از دیده لیکن روز و شب در خاطر استگر به صورت غایب است اما به معنی حاضر است
هوش مصنوعی: دوست از جلوه من دور شده است، اما یاد او دائماً در ذهنم زنده است. اگرچه او به ظاهر حضور ندارد، ولی در معنای خود همیشه در کنار من است.
عاشق اندر ظاهر و باطن نبیند غیر دوستپیش اهل باطن این معنی که گفتم ظاهر است
هوش مصنوعی: عاشق فقط زیباییها و محبتهای محبوبش را می‌بیند و در دلش جز او هیچکس دیگری جا ندارد. برای افرادی که به باطن و دلایل عمیقتر نگاه میکنند، این حقیقتی که گفتم ساده و روشن است.
در حضور دوست هر جانب نظر کردن خطاستیک زمان حاضر نشین ای دل که جانان ناظر است
هوش مصنوعی: در محضر دوست، توجه به اطراف کار درستی نیست. ای دل، کمی بیاسا و در کنار او باش، زیرا معشوق به همه چیز نظارهگر است.
خاطرم خوش نیست هرگز جز به زیر بار عشقپیش عاشق هر چه جز عشق است بار خاطر است
هوش مصنوعی: هرگز خاطر من خوش نیست، مگر زمانی که در زیر بار عشق باشم. پیش عاشق، هر چه غیر از عشق باشد، فقط سنگینی بار دل است.
عاشق درویش تا دانست ذوق صبر و شکربر جفاهای تو صابر وز بلاها شاکر است
هوش مصنوعی: عاشقِ درویش وقتی فهمید که چطور میتواند با صبر و شکر، به بدرفتاریهای تو تحمل کند و از مشکلات راضی باشد، به آرامش رسید.
آن دهان را سر غیب الغیب دان کز شرح آنهم اشارت مانده عاجز هم عبارت قاصر است
هوش مصنوعی: این سخن به بیان این موضوع میپردازد که هرگونه توضیح و وصف درباره‌ی یک حقیقت عمیق و پنهان، ناکافی و ناتوان است. آن دهانی که از رازهای عظیم سخن می‌گوید، به گونهای است که حتی بهترین بیانها و توصیفهای ما هم نمیتوانند به آن پی ببرند و درک کنند. به عبارت دیگر، حقیقتی وجود دارد که فراتر از کلام و بیان ماست و ما در تلاش برای توصیف آن هم ناامید و ناگزیر از مواجهه با محدودیت کلمات هستیم.
آن پریرو را به افسون سخن تسخیر کردزان سبب گویند شاعر نیست جامی ساحر است
هوش مصنوعی: آن دختر زیبا با کلام دلربای خود دل همه را برد و به همین دلیل میگویند که شاعر، جادوگری است که در شعرش سحر و جادو دارد.