شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی شخصی است که سوار بر اسب است و به عنوان بلای دل و دین توصیف شده است. او باعث آشوب در جهان می‌شود، اما در عین حال آرامش را نیز به ارمغان می‌آورد. شاعر از زیبایی و درخشندگی او صحبت می‌کند و احساسات عمیق خود را از عشق و دلدادگی بیان می‌کند. همچنین، شاعر به تأثیر این شخص بر دل و جان خود اشاره می‌کند و از قدرت کلام او سخن می‌گوید، که می‌تواند به راحتی دل‌ها را تسخیر کند. در نهایت، شاعر از شیرینی کلامش به عنوان یک نعمت یاد می‌کند.
آن کیست سواره که بلای دل و دین استصد خانه برانداخته در خانه زین است
هوش مصنوعی: کیست این سوار که موجب دردسرهای دل و دین شده است؟ او با خود ویرانی بسیاری را به همراه آورده و در واقع، تمام زیور و زیباییها را نابود کرده است.
ماهی ست درخشنده چو بر پشت سمند استسروی ست خرامنده چو بر روی زمین است
هوش مصنوعی: ماهی مانند یک درخشندگی زیبا بر روی پشت یک اسب در حال حرکت، و سرو مانند درختی بلند و خوشافراز بر روی زمین است.
آشوب جهان است اگر اسپ سوار استآسایش جان است اگر بزم نشین است
هوش مصنوعی: اگر سوارکار باشد و آشوبی در جهان به پا کند، آرامش و آسایش برای جان در صورتی است که کسی در مجلس خوشی و سرور باشد.
در آتش و آبم ز دل و دیده چو دیدمکافروخته رخسار و عرق کرده جبین است
هوش مصنوعی: در آتش و آب هستم و وقتی نگاه کردم، دیدم که آن کافر با چهرهای زیبا و پیشانی عرق کرده در برابر من قرار دارد.
برتافت ز من رو گره افکند در ابرواینک سر و شمشیر اگر بر سر کین است
هوش مصنوعی: تو از من دور شدی و با نگاه تند و ابروهای در هم کشیدهات به من آسیب زدی. حالا، اگر بر سر کینهای داری، باید با من رو در رو شوی و موضع بگیری.
گر قصه خود عرضه رایش نتوان کردصد شکر خدا کو همه دان و همه بین است
هوش مصنوعی: اگر نتوانی داستان خود را به خوبی بیان کنی، شکر خدا را که او همه چیز را میداند و میبیند.
گفتم که سخنرانی جامی ز لب توستاز پسته شکر ریخت که آری سخن این است
هوش مصنوعی: گفتم که صحبت و کلام شیرین تو مانند جامی است که از لبانت جاری می‌شود، همانطور که شکر از دانههای پسته میریزد. این نشان میدهد که واقعا صحبت تو همینگونه است.