شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به یاد و خاطراتی می‌پردازد که در کوی محبوبش داشته است. او از لحظاتی می‌گوید که در پی ناز و محبت محبوب بوده و با وجود سختی‌ها و عدم توجه او، همچنان عشق او را احساس کرده است. شاعر به سجده و عبادت در مقابل قامت محبوبش اشاره می‌کند و از اشک‌هایش و خاک پای سگان می‌گوید که نماد عشق و خضوع اوست. در نهایت، او با تلخی و درد، به گذر عمر و لحظات وصال و فراق اشاره می‌کند و به حقیقت عشق در زندگی‌اش می‌پردازد.
بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشتدر زمین بوسی همه عمر دراز من گذشت
هوش مصنوعی: در جایی که روزی محبوب و زیبایم عبور کرد، من تمام عمرم را در حسرت بوسه گرفتن از زمین آنجا سپری کردم.
بود بیش از حد نیازم با سگان او ولیناز آن بدخوی با من از نیاز من گذشت
هوش مصنوعی: او به اندازهای که نیاز داشتم، با سگها بود، اما ناز و کبر آن فرد بدرفتار باعث شد که از نیاز من بگذرد.
قامتش را سجده بردم چون بهانه یافتمدی چو مست ناز از پیش نماز من گذشت
هوش مصنوعی: وقتی او را دیدم، به خاطر زیباییاش به سجده افتادم، چون بهانهای برای این کار پیدا کرده بودم. لحظهای که او مثل یک معشوق سرمست از کنار من گذشت، تمام تمرکزم را از دست دادم.
چشم گریان من و خاک کف پای سگیکو شبی از کوی یار دلنواز من گذشت
هوش مصنوعی: چشمان اشکبار من و خاکی که زیر پای سگی بود، شبانه از کوچهی محبوب دلنواز من گذشت.
شاه غزنین جان همی داد از غم و می گفت نیستعمر من جز آنچه در وصل ایاز من گذشت
هوش مصنوعی: شاه غزنین از شدت اندوه جانش را میداد و میگفت عمر من جز لحظاتی که در کنار ایاز سپری کردم، چیز دیگری نیست.
سوخت شمع از آتش اندیشه سر تا پای دوشچون به مجلس قصه سوز و گداز من گذشت
هوش مصنوعی: شمع از شعلهی افکار من به شدت دچار سوختگی شد و تا پاهای دوش به خاطر اینکه به مجلس داستان سوز و گداز من نزدیک شد، حالت انفجار پیدا کرد.
جامیا مرد حقیقت بین به معنی برد راههر کجا افسانه عشق مجاز من گذشت
هوش مصنوعی: دردانشی که حقیقت را میبیند، در جستجوی عشق واقعی به هر طرفی میرود، حتی اگر در مسیرش داستانهایی غیرواقعی وجود داشته باشد.