شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به شکرگزاری از بازگشت معشوق و تأثیر مثبت او بر زندگی شاعر اشاره دارد. شاعر ابراز خوشحالی می‌کند که نور معشوقش دوباره به بصر (چشم) او بازگشته است و با اشاره به زیبارویی معشوق، از زیبایی‌های باغ و طبیعت یاد می‌کند. او از غم دوری معشوق و تأثیر آن بر دلش صحبت می‌کند و می‌گوید که بندگی او را همواره در جان خود حس می‌کند. در نهایت، شاعر با استفاده از تشبیهات مختلف، به عشق و شوق خود نسبت به معشوق می‌پردازد و از بازگشت او به زندگی‌اش ابراز شادی می‌کند.
لله الحمد که آن مه ز سفر باز آمدنورم از آمدن او به بصر باز آمد
هوش مصنوعی: سپاس خدا را که آن ماه از سفر برگشته است؛ نور من با بازگشت او بر بصرم روشن شده است.
از نم دیده صاحبنظران سوی چمنلاله و سنبل او تازه وتر باز آمد
هوش مصنوعی: چشمانداز زیبا و دلانگیز گلها و گیاهان تازه و سرسبز در چمن، تحت تأثیر نگرش و دیدگاه عمیق کارشناسان و صاحبنظران، به تازگی جان گرفته است.
آن جگرگوشه که چون اشک برفت از نظرمخون شد از غم جگرم تا به نظر باز آمد
هوش مصنوعی: آن عزیز دلم که وقتی از پیش من رفت، مثل اشک از چشمانم ریخت، به خاطر غم جدایی، جگرم خون شد و حالا که دوباره به چشمم دیده میشود، تمامی آن درد و غم دوباره به یادم میآید.
بندم از جان کمر بندگی او که به لطفبهر خونریزی من بسته کمر باز آمد
هوش مصنوعی: من برای خدمت به او، جانم را به زنجیر بندگیاش بستهام، زیرا او به لطف و رحمتی که دارد، مرا از بیرحمی و آسیبها نجات داده است.
ملک دلها همه بگرفت و ازان زلف درازدر پناه علم فتح و ظفر باز آمد
هوش مصنوعی: همه دلها را به تسخیر خود درآورد و به واسطه آن زلف بلند، با علم و دانش به پیروزی و موفقیت بازگشت.
شد چو پروانه دل از صبر و خرد ساخته پرسوی آن شمع ولی سوخته پر باز آمد
هوش مصنوعی: دل مانند پروانهای شده که از صبر و عقل خود دست کشیده و به سوی آن شمع جذب شده است. اما در این راه، گرچه پرواز کرده، اما پرش سوخته و آسیب دیده بازگشته است.
جامی افتاد به زندان غم از شوق لبشطوطی آری به قفس بهر شکر باز آمد
هوش مصنوعی: در زندان غصه و اندوه، شوق لبان او مانند طوطیای است که در قفس است و به خاطر شیرینیاش، به قفس بازمیگردد.