شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حضور یک نازنین اشاره دارد که از مقام و جاه خود فاصله گرفته و به جمع خاکنشینان پیوسته است. این حضور بهصورت نوری درخشنده و ماهی که بر زمین فرود آمده، توصیف میشود. شاعر از رحمت و لطفی که به او نازل شده، یاد میکند و بیان میکند که حتی شاهان نیز برای جلب محبت او تلاش میکنند، اما در نهایت او دل به درویشها داده است. شاعر به احساسات عمیق خود نسبت به غم و عشق اشاره میکند و بیان میکند که اشکهایش بهدلیل این عشق، به زمین میریزد. در نهایت، اشاره میکند که در میان زیباییهای طبیعی، همت او کوتاه است و این مساله به ناامیدیاش دامن میزند.
دوش در بزم گدا شاه فرو آمده بودنور نازل شده و ماه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: دیشب در جشن و مهمانی گدا، شاه حضور داشت و نوری پدیدار شده بود و ماه نیز به زمین آمده بود.
نازنینی به صف خاک نشینان نیازاز سریر شرف و جاه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: یکی از زیباپیکرها که به مقام والای خود و عظمتش افتخار میکرد، با تواضع به میان افرادی که در خاک نشسته بودند آمده بود و نیازمندیهایشان را درک میکرد.
ز آسمان بر من محنت زده از رحمت و لطفآیتی بود که ناگاه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: از آسمان بر من سختی و درد نازل شده است، اما در کنار آن، نشانهای از رحمت و لطف خداوند بوده که ناگهان به من رسیده است.
گرچه شاهان به هواخواهی او خاسته اندپیش درویش هواخواه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: اگرچه پادشاهان برای جلب توجه و محبت او تلاش میکنند، اما در مقابل، یک درویش به راحتی و با احترام خود را به او نزدیک کرده است.
عمرها بهر زمین بوسی خیل و حشمشخیل اشکم به سر راه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: تعداد زیادی از عمرها برای احترام به زمین و هودجها و افراد همراهشان صرف شده بود، و اشکهایم در مسیر راه بریده بریده بر زمین ریخته بود.
کردم آهی ز غمش آتش صد خرمن شدهر کجا دودی ازان آه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: به دلیل غم او، با آهی که کشیدم آتش بزرگی به وجود آمد و هر کجا که دودی از این آه بلند میشد، نشان از آن آتش بود.
در چمن بی قد آن سرو سهی جامی راخاطر از همت کوتاه فرو آمده بود
هوش مصنوعی: در چمنزار، سرو بلندی که قد و قامتش چشمنواز است، به خاطر نقصان اراده و تلاش خود، از مقامش پایین آمده است.