شمارهٔ ۳۶۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حسرت و دلتنگی خود از دوری معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که هیچ شبی بی‌او ناله نکرده و اشک‌ها و غم‌هایش را نمی‌تواند به زبان بیاورد. عشقش به معشوق چنان عمیق است که هیچ‌کس نمی‌تواند جای او را بگیرد و او هرگز از دایره عشق او خارج نمی‌شود. شاعر خود را با وصف عشق و دردهایی که از دوری او می‌کشد، در مقایسه با دیگران قرار می‌دهد و تأکید می‌کند که هیچ‌کس به اندازه او نتوانسته چنین احساساتی را احساس کند. او در نهایت نشان می‌دهد که عشقش تنها به سوی معشوق است و هیچ چیز نمی‌تواند این حس را تغییر دهد.
هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشیدکه به رویم رقم از اشک جگرگون نکشید
هوش مصنوعی: هیچ شبی بدون تو دلم به آسمان شکایت نکرد، چون اشکهای من از دل سوختهام به چهرهام نرسید.
کس حریف من میخواره نشد بی لب توکز کف ساقی چشمم قدح خون نکشید
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نتوانسته در برابر منِ میپرست قد راست کند، بهجز تو، که لبهایت مرا مجذوب کردهاند و از چشمان من، جام خون نمیریزد.
دل چو پرگار شد از دست تو سرگشته ولیپای از دایره عشق تو بیرون نکشید
هوش مصنوعی: دل مانند پرگاری شده که از تو جدا مانده و سرگردان است، اما پاهایش هرگز از دایره عشق تو خارج نمی‌شود.
کوه را یافت هم آواز خود اندر غم ازانکوهکن بار دل خویش به هامون نکشید
هوش مصنوعی: کوه در غم خود با همصدای خود همنوا شد و سنگین دل، کوهکن بار سنگینی از دلش را به بیابان نبرد.
جان که من می کنم از هجر تو فرهاد نکندآنچه من می کشم از عشق تو مجنون نکشید
هوش مصنوعی: من از دوری تو جانم در عذاب است، اما فرهاد هیچگاه آنچه را من به خاطر عشق تو تحمل میکنم، تحمل نکرد. مجنون نیز چنین رنجی نکشید.
می کشد دل سوی دل ای که دلم جز سوی تونکشیده ست تو را دل سوی من چون نکشید
هوش مصنوعی: دل من تنها به سمت تو کشیده میشود و هیچ چیز دیگری را نمیبیند. حالا چرا دل تو به سمت من نمیآید؟
مدعی نکته سنجیده جامی نشنیدطبع موزون چو نبودش سوی موزون نکشید
هوش مصنوعی: کسی که ادعای خوبی دارد و به نکات ریز توجه می‌کند، وقتی این را بشنود که طبعش موزون نیست، به سمت زیبایی و هماهنگی نخواهد رفت.