شمارهٔ ۳۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق و ناامیدی خود نسبت به عشق و معشوق می‌پردازد. او اشاره می‌کند که حتی با وجود علاقه‌اش، هیچ نشانه‌ای از این عشق در طبیعت و دنیای بیرون وجود ندارد. شاعر از تیغ عشق سخن می‌گوید که اگرچه بر گردنش سنگینی می‌کند، اما نمی‌تواند از آن رهایی یابد. او به ناتوانی خود در جلب توجه معشوق و وقوع آنچه که می‌خواهد، اشاره دارد و به نوعی از بی‌توجهی معشوق به خود رنج می‌برد. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که زیبایی معشوقش مانند آهو است و نمی‌تواند بی‌محابا آسیب‌بخش باشد. در کل، شعر تجسم ناامیدی و آرزوهای برآورده نشده در عشق است.
تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتدکه از شوق تو گل را چاک در دامن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: هرگز به خاطر تو، حتی اگر در کنارهی گلستان باشی، نمیتوانم فراموش کنم که از عشق تو، گلها هم به زمین میافتند.
سرم دور از درت باری ست بر گردن اگر تیغتنیاید در میان این بارم از گردن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: اگر تیغ تو به سراغم نیاید و به من آسیب نرساند، بار عشق تو همچنان بر دوش من خواهد بود و از肩 من نمی‌افتد.
چنین کز سینه برق آه تا گردون رود شب‌هاعجب دارم که مه را شعله بر خرمن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: وقتی که از دل من آهی برمیخیزد و به آسمان میرود، متعجبم که چرا شعلههای این درد به ماهی که در آسمان است نمیرسد و آن را نمیسوزاند.
چه حاصل گر مرا از زخم پیکان سینه روزن شدچو هرگز پرتوی زان مه بر این روزن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: چه فایدهای دارد اگر تیر زخم بر سینهام فرود آید، در حالی که هرگز نوری از آن ماه بر این روزن نمی‌افتد؟
چنان مست می ناز است آن ترک جفاپیشهکه صد ره می‌کنم افغان به حال من نمی‌افتد
هوش مصنوعی: این ترک زیبا با جفای خود به قدری مستانه و دلرباست که هرچه فریاد و ناله کنم، توجهی به حال من نمیکند.
به لب نه جام پس دردِهْ که عیشم می‌شود تیرهاگر عکسی ز لعلت در می روشن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: جامی در دست ندارم، از این رو نمیتوانم از لذت ببری لذت ببرم. زندگیام تیره و تار می‌شود اگر تصویری از لبان زیبات ببینم و در می روشن نتابد.
به آهو نسبت آن نرگس جادو مکن جامیکه آهو این چنین خونریز و مردافکن نمی‌افتد
هوش مصنوعی: به آهوی زیبایی که در چشمان نرگس نهفته است، نسبت جادو و سحر نده. چرا که این آهوی خندان و شاداب هرگز نمی‌تواند به چنین عواطف خشن و مرگبار دل ببندد.