شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت دنیای عشق و عشق‌ورزی اشاره دارد. شاعر از تاثیر چشم محبوب بر دل شیران دین سخن می‌گوید که به شدت تحت تاثیر عشق قرار گرفته‌اند. او به وصف زیبایی‌های محبوب و تاثیری که بر دیگران دارد، می‌پردازد. واعظان که به بهشت و نعمات آن اشاره می‌کنند، در برابر لب محبوب و می و انگبین کم می‌آورند. شاعر از عذاب‌های درونی و پرشور خود صحبت می‌کند و نگرانی خود را از اینکه مبادا به خاک پای محبوب تبدیل شود، ابراز می‌کند. همچنین، او درد و حسرتش را در آتشینه‌ای درونی توصیف می‌کند و در پایان به تصویر جامی از خیال محبوب اشاره می‌نماید که همچون مور دانه‌ای به زمین می‌برد.整体اً، شعر پر از احساسات عمیق عشق و دلبستگی می‌باشد.
آهوی چشم تو دل شیران دین بردآهو که دید کو دل شیران چنین برد
هوش مصنوعی: چشمان تو مانند آهویی هستند که دل شیران دینی را میسوزاند. آهو وقتی این دل شیران را میبیند، خود دلیر و شجاع میشود.
گردد ز تاب مهر تو رخشنده اختریهر پاره دل که آه به چرخ برین برد
هوش مصنوعی: به واسطهٔ گرمای عشق تو، دلهامان مانند ستارهای درخشان میشوند، هر کس که آهی به آسمان میفرستد.
واعظ که وصف خلد همی کرد و شرم داشتپیش لبت که نام می و انگبین برد
هوش مصنوعی: واعظی که درباره بهشت سخن میگفت و از شرم نمیتوانست نام شراب و عسل را به زبان بیاورد.
ندهند نیم جرعه به صد ساله زهد کیستکین قصه را به زاهد خلوت نشین برد
هوش مصنوعی: به کسی که سالها در زهد و عبادت به سر برده، نمیتوان حتی نیم جرعهای از حقیقت را بخشید. چه کسی قادر است این داستان را به زاهدی که در تنهایی خود را پنهان کرده، منتقل کند؟
تابم پس از سجود رهت روی از صباترسم که خاک پای توام از جبین برد
هوش مصنوعی: پس از این که به مهر و فروتنی به تو احترام گذاشتم، میترسم که بادی آمده و خاک پای تو را از پیشانیام بردارد.
آتش به هفت چرخ زند برق آه منگر نیم شعله زین جگر آتشین برد
هوش مصنوعی: اگر آتش احساسات و دردهای من در آسمانها بزند، حتی اگر شعله من از این دل آتشین کم باشد، باز هم تأثیر خود را خواهد گذاشت.
جامی خیال خال تو با خود به خاک بردچون مور دانه یافت به زیر زمین برد
هوش مصنوعی: جامی که تصویر خال تو را با خود به زمین برد، مانند موری است که دانه‌ای را پیدا کرده و آن را به زیر زمین می‌برد.