شمارهٔ ۳۹۸
هوش مصنوعی: این اشعار درباره زیبایی و تاثیری است که محبوب بر دل عاشق می‌گذارد. شاعر به تشبیه معشوق به عناصر طبیعی مانند یاسمین و سرو می‌پردازد و از تأثیر زیبایی او بر عقل و دین سخن می‌گوید. همچنین، عشق و دردهای ناشی از آن را توصیف می‌کند و به این اشاره دارد که عشق می‌تواند فرسوده‌اش کند و حتی در سختی‌ها نیز نشانه‌های عشق و زیبایی از میان نمی‌رود. همچنین تصویرهایی از شوق و حسرت بر زبان می‌آورد که نشان‌دهنده‌ی عمیق بودن احساسات عاشقانه است.
تو را چو مشک تر از برگ یاسمین خیزدچه فتنه کز پی تاراج عقل و دین خیزد
هوش مصنوعی: وقتی که تو با لطافت و زیبایی مانند مشک و برگ یاسمن ظاهر میشوی، چه شور و شوقی به وجود میآید که عقل و دین را تحت تاثیر خود قرار میدهد و ممکن است به خطر اندازد.
اگر در آب فتد عکس قد و عارض توبه هر زمین که رسد سرو و یاسمین خیزد
هوش مصنوعی: اگر تصویر تو در آب بیفتد، در هر جایی که برود، درخت سرو و یاسمین جوانه میزنند.
ز باغ وصل چه سان برخورم که گر صد بارنهال مهر نشانم درخت کین خیزد
هوش مصنوعی: از باغ عشق چگونه استفاده کنم، وقتی که اگر صد بار نشانه مهر را بکارم، باز هم درخت کینه رشد خواهد کرد.
مریض عشق به کوی تو تا غبار نشدز ضعف تن نتوانست کز زمین خیزد
هوش مصنوعی: عاشق بیمار تو، تا زمانی که از ضعف جسمانی نتوانست از زمین بلند شود، حتی غبار کوی تو را هیچ وقت فراموش نکرد.
اگر چه غرقه به خون رفت عاشق تو به خاکچو لاله داغ جفای تو بر جبین خیزد
هوش مصنوعی: اگرچه عاشق تو به خاطر عشقش به تو به شدت رنج برد و جان داد، اما مانند لالهای که در خاک میروید، اثر رنج و ظلم تو بر پیشانیاش نمایان خواهد شد.
ز شوق لعل لبت خاست در دل گرممتبی که در تن محرور از انگبین خیزد
هوش مصنوعی: از شوق و عشق لبهای تو آتش و حرارتی در دل من به وجود آمده که مانند گرمایی است که از عطر خوش انگبین در بدنم حس میکنم.
به بزم گل چو سرایند نظم جامی راز بلبلان همه گلبانگ آفرین خیزد
هوش مصنوعی: وقتی در جشنی از گلها جمع میشوند و جامی را پر میکنند، صدای زیبای بلبلها به همه جا میرسد و سرودی از زیبایی و عشق سر میدهند.