شمارهٔ ۴۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و جوانی اشاره می‌کند و از اسارت دل‌های پیر و جوان به عشق معشوق سخن می‌گوید. او خود را به تیر هدفی شبیه می‌سازد که امیدوار است با نگاه معشوق، به او توجه شود. شاعر از حالتی عرفانی و عشق شدید صحبت می‌کند و تعبیر می‌کند که عشق معشوق، عقل او را تحت تأثیر قرار داده است. او از درد و غم ناشی از دوری معشوق می‌نالد و می‌گوید که اگر بر سر کوی او بخوابد، آنجا برایش راحت‌تر از حریر خواهد بود. در نهایت، شاعر به تواضع و نازکی خود در برابر عشق اشاره می‌کند و حتی اگر تحفه‌ای حقیر باشد، آن را با جان و دل به معشوق تقدیم می‌کند.
گرچه طفلی و هنوزت شکر آلوده شیردل صد پیر و جوان هست به عشق تو اسیر
هوش مصنوعی: هرچند که هنوز کودک هستی و شیرینیات کمتر شده، اما بسیاری در عشق تو، چه پیر و چه جوان، اسیر محبتات هستند.
هدف تیر خودم ساز که باری به طفیلبه من افتد نظرت چون نگری از پی تیر
هوش مصنوعی: هدف من تیر خود را نشانه بگیر که شاید با لطف تو به من نظر کنی وقتی که تیر را دنبال میکنی.
رهزن اهل طریقت شدی ای تازه جوانوای ما گرنه مددگار بود همت پیر
هوش مصنوعی: ای جوان تازهنفس، تو مثل گمشدهای در مسیر راه رفتن به حقیقت شدهای. اگر کمی همت و تلاش پیران را داشته باشی، ما را یاری میکنی و از این وضعیت نجات خواهی یافت.
گر کنم بر سر کوی تو ز خارا بسترزیر پهلوی من آن نرم تر آید ز حریر
هوش مصنوعی: اگر در کنار کوی تو، تنم را بر بستر سختی بگذارم، آن حس به مراتب نرمتر و راحت‌تر از حریر خواهد بود.
جذبه عشق توام طور خرد بر هم زدگر کنم بی خودیی بر من دیوانه مگیر
هوش مصنوعی: عشق تو چنان قدرتی دارد که عقل و خرد مرا تحت تأثیر قرار داده است. اگر لحظهای بسپارم به دیوانگی، تو مرا بازخواست نکن.
چند گریم ز غمت آه کزین رشحه دردنتوان نقش جفا شستنت از لوح ضمیر
هوش مصنوعی: چند بار به خاطر غمت گریه کنم، در حالی که این درد به قدری عمیق است که نمیتوانم آثار زخمهای تو را از ذهن خود پاک کنم.
جامی آمد به سر کوی تو جان بر کف دستگرچه این تحفه بود پیش سگان تو حقیر
هوش مصنوعی: یک جامی به سر کوی تو آمده است که جانش را بر کف دستش گرفته است. اگرچه این هدیه پیش سگان تو کمارزش است.