شمارهٔ ۴۴۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلبستگی به معشوقه و همچنین تجربه‌های زندگی و زحمت‌ها صحبت می‌کند. شاعر در خط اول بیان می‌کند که دلش در دام زلف معشوق گرفتار شده است و این عشق برایش آسان نیست. سپس اشاره می‌کند که صبرش کم و غم‌هایش زیاد است. او در ادامه به پیری اشاره می‌کند که به او فیض و wisdom می‌بخشد. شعر همچنین به حضور خداوند در ذهن انسان و این که او هرگز از دل دور نیست اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که با او مهربان باشد و هدیه‌هایی که به او می‌دهد را با لطف بپذیرد، و در نهایت به فقر و حقارت خود توجه می‌کند و این نکته را یادآوری می‌کند که عشق و محبت هیچگاه پنهان نخواهد ماند.
شد به زلفش دل شکسته اسیررب سهل علیه کل عسیر
هوش مصنوعی: دل شکسته من در زلف او گرفتار شده است و این برای او کاری آسان است، در حالی که برای من هر سختی دشوار و سنگین به نظر میرسد.
صبر اندک غم فراوان استآنچه دارم من از قلیل و کثیر
هوش مصنوعی: صبر کم، باعث میشود که غمها زیاد به نظر برسند؛ آنچه من دارم، چه کم باشد و چه زیاد، این را نشان می‌دهد.
پیر من خم باده کهن استمستفیضم ز فیض باطن پیر
هوش مصنوعی: من از تجربه و wisdom پیر و خمر کهنه بهرهمند شدهام و از عمق وجود او فیض میبرم.
رفتی از چشم و حاضر است خدایکه نیی غایبم ز پیش ضمیر
هوش مصنوعی: تو از نظرم رفتهای، اما خدایی که همیشه حاضر است، باعث میشود که من هرگز از قلبم گم نشی.
وعده بوسه با دهان مفکنبر من خسته کار تنگ مگیر
هوش مصنوعی: از من خسته لطفا قول بوسهات را با زبانت فراموش نکن و مرا تحت فشار قرار نده.
بنده جامی اگر کشد پیشتتحفه جان به لطف خود بپذیر
هوش مصنوعی: اگر بندهای جامی از عشق و ارادت به تو هدیه کند، لطفاً با کمال مهربانی آن را بپذیر.
نیست بر طبع نازکت پنهاننکته «تحفة الفقیر حقیر»
هوش مصنوعی: نکتهای که به آن اشاره شده، برای روح حساس و لطیف تو پنهان نیست.