شمارهٔ ۵۴۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره پاکی و خلوص است. شاعر در مورد باده و قدح (جام) می‌گوید که همه چیز پاک و خالص است و اگر عمر در راه پاکان بگذرد، چه باکی دارد. او نسبت به تهمت و ریا هشدار می‌دهد و به نیکو پایه بودن پیر مغان اشاره می‌کند. شاعر از عشق و دل‌بستگی می‌گوید و البته از غم و اندوه ناشی از آن. وی درخواست می‌کند که معشوق خود را نمایان کند و به سوی نور و روشنی برود. همچنین بر اهمیت بخت و نصیب در زندگی تأکید دارد و به زیبایی زندگی و غنای آن اشاره می‌کند.
باده پاک است و قدح پاک و حریفان همه پاکعمر اگر در ره پاکان شودم صرف چه باک
هوش مصنوعی: شراب و لیوان هر دو خالص و بینقص هستند و دوستانم نیز تماماً از پاکی و پاکدامنی برخوردارند. اگر عمرم را صرف راه پاکان کنم، هیچ نگرانیای نخواهم داشت.
به ریا طعنه مزن پیر مغان را که بودساحت عصمتش از وصمت این عارضه پاک
هوش مصنوعی: به چهرهی فریب و تظاهر، بیتوجه باش و به پیر میگو، چون او از آلودگی و ناپاکی به دور است و در وضعیت خود توانسته پاک و مطهر بماند.
رفت در کوی تو صد سر که کسی تیغ ندیدپردلی کو که نهد پای به میدان هلاک
هوش مصنوعی: در کوی تو، هزاران نفر رفتند، اما کسی جرات نکرد تیغ بکشد. کیست که جرأت کند به میدان هلاکت پا بگذارد؟
گر نیاویخته در دامن گل خار غمترخ چرا شسته به خوناب و گریبان زده چاک
هوش مصنوعی: اگر در دامن گل، خار غم تو وجود نداشته باشد، پس چرا چهرهات به خون اشک شسته شده و پیراهنات پاره است؟
روی بنما که روم ذره صفت رقص کنانتا به سر منزل خورشید ازین دیر مغاک
هوش مصنوعی: به من نشان بده که چگونه مانند ذرهای در حال رقص، به سمت جایی که نور و روشنی وجود دارد پیش بروم و از این فضای تاریک و گرفتاری خارج شوم.
مهر بگشا ز لب لعل که بیمار تو راشربت از دست مسیحا نفتد فایده ناک
هوش مصنوعی: لبان زیبای خود را بگشا و از لعاب آنها جرعهای بنوشان که از دست دلسوزی مانند مسیحا، فایدهای برای بیمار تو نخواهد داشت.
سایه بر تربت جامی فکن ای سرو به بلندنیست از سرو عجب گر فکند سایه به خاک
هوش مصنوعی: بر روی قبر جامی بیفکن ای سرو، چرا که اگر سایهای بر خاک اندازد، عجیب نیست.