شمارهٔ ۵۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت گل اشاره می‌کند و تصویرهایی زیبا از طبیعت و عشق به گلها خلق می‌کند. او از تماشای گل و دلبرش لذت می‌برد و به آنچه که با گذر زمان تغییر می‌کند، اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که باید از زیبایی‌های زندگی، همچون گل، بهره ببریم قبل از اینکه به پایان برسند و خارها جای آن‌ها را بگیرند. در نهایت، از ساقی می‌خواهد که بزم را با گل تزئین کند و در وصف گل، بلبل و عاشقان را به یاد می‌آورد. شعر پر از دعوت به شادی و بهره‌مندی از زیبایی‌هاست.
می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گلمی رود آب روان تا سر نهد در پای گل
هوش مصنوعی: دختر زیبای گل به سمت باغ میرود و آب روان نیز به سوی او میآید تا به پای گل برسد.
تافت ابر از سیم رشته سوزن از زر ساخت مهرتا صبا دوزد قبای لطف بر بالای گل
هوش مصنوعی: ابر به شکل نخی از نقره تابیده شده و سوزن از طلا ساخته شده است. مهر (خورشید) تا وقتی که نسیم صبحگاهی لباس مهربانی را بر روی گلها میپوشاند.
جلوه گل را بود چیزی ورای رنگ و بوینیست بی چیزی که بلبل شد چنین شیدای گل
هوش مصنوعی: زیبایی گل فراتر از رنگ و عطر آن است و اگر چیزی وجود نداشت، بلبل اینگونه دیوانهی گل نمیشد.
وقت گل کامی بگیر از دلبر نارسته خطپیش ازان روزی که بینی خارها بر جای گل
هوش مصنوعی: زمانی که گل در دسترس است، از محبوب خود لذت ببر، قبل از آنکه خارها در جای گلها نمایان شوند.
بزم مستان را بیارای از گل ای ساقی که شدبزم باغ آراسته از روی بزم آرای گل
هوش مصنوعی: ای ساقی، مجلس شادی را با گلها زینت بده، زیرا بزم و مهمانی در باغ با زیبایی چهرهی معشوق مثل یک گلی که مجلس را آراسته کرده، دلنشین و زیبا شده است.
لب لب جوی آ و گل را بین به صدر و عشوه جویای که چون آب روانی لب به لب جویای گل
هوش مصنوعی: به کنار جوی آب برو و گل را ببین که با زیبایی و لطافتش در صدر نشسته است. ای کسی که مانند آب روانی، همیشه به دنبال زیباییها هستی، به جوی لب بزن و به سراغ گل برو.
وصف گل تا چند جامی هر که را زان لاله رخچون تو باشد داغ بر دل کی کند پروای گل
هوش مصنوعی: تا کی دربارهٔ زیبایی گل بگوییم؟ کسی که از عشق تو دچار داغ و درد است، چقدر به شکوفهٔ گل اهمیت میدهد؟