شمارهٔ ۵۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و درد ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند و تشکر می‌کند که زندگی همچنان ادامه دارد. او به صبر و محنت اشاره می‌کند و از کم‌صبری عاشق در فراق محبوب می‌گوید. همچنین به زیبایی لب معشوق و تاثیر آن بر جانش اشاره می‌کند و از اشک‌هایش و دوری معشوق ناله می‌کند. شاعر در نهایت به زیبایی حلقه زلف محبوب و تحسین آن می‌پردازد و خداوند را به خاطر نعمت‌های خوبش شکرگزاری می‌کند.
با غم و درد تو کنم دمبدمشکر که بالشکر تدوم النعم
هوش مصنوعی: من با هر غم و دردی که دارم، همیشه سپاسگزارم، زیرا این مشکلات به من یادآوری می‌کند که نعمتها و خوبیها در زندگی ادامه دارند.
صبر کم و محنت و اندوه پرکم صبر العاشق فی الهجر کم
هوش مصنوعی: عاشق در دوری معشوق، تحملش کم است و رنج و غمش زیاد.
پیش دهانت عدم است آب خضربا لب لعل تو دهان کالعدم
هوش مصنوعی: پیش دهان تو، هیچ و پوچی قرار دارد؛ آب خضر که نماد جاودانگی و زندگی است، در مقایسه با لبهای سرخ و زیبا تو، هیچ به نظر میرسد.
تر نشود ز اشک ترحم رختدور بود چشمه خورشید و نم
هوش مصنوعی: نرم و لطیف بودن چهرهات به قدری است که با اشکهای رحمتم خشک نمیشود، همچون چشمه خورشید که همیشه جاری و زنده است.
می کند از مهر خطت منع مابی خبر از نکته جف القلم
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو باعث میشود که من از زیبایی خط تحریر تو محروم شوم، در حالی که نمیدانم این وضعیت به خاطر بیرحمی قلم است.
باد صبا حلقه زلفت کشیدحلقه عشاق برآمد به هم
هوش مصنوعی: باد خوب و ملایم، کنارههای موهای تو را به هم گره زده و باعث شده که عاشقان دور هم جمع شوند.
گفته جامی که به تحسین سزاستحسنه الله بطیب النعم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به ستایش خدای بزرگ و نعمت‌های خوب و پاکی که به انسانها عطا کرده، می‌پردازد. او بر این باور است که این نعمتها شایسته تحسین و تقدیر هستند.