شمارهٔ ۵۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و والای مقام معشوق می‌پردازد. شاعر با مقایسه معشوق به ماه کامل، ارزش او را بیشتر از یوسف که در تاریخ معروف است، می‌داند. او به خاک پای مسافران حرم معشوق اشاره می‌کند و آن را برتر از تاج بر سر مجاوران می‌داند. در ادامه، شاعر به سرسپردگی و تسلیم خود در برابر اراده معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر به او آسیب برساند، از محبتش نمی‌گذرد. در نهایت، او از شوق و آرزوی خود برای وصال معشوق سخن می‌گوید و به اشتیاقش برای رسیدن به او اشاره می‌کند.
ای ز روی تو ماه چارده کمقیمت یوسف از تو هفده درم
هوش مصنوعی: ای که زیباییات به اندازهی ماه چهارده میماند، زیباییات ارزش بیشتری از یوسف دارد و هر چه قیمت او باشد، تو از او گرانبهاتر هستی.
خاک پای مسافران درتتاج فرق مجاوران حرم
هوش مصنوعی: خاک پای مسافران زیارتگاه تو، بر سر و گردن نزدیکان حرم، مانند تاجی باارزش است.
سربلندی نیافت در ره توهر که ننهاد سر به زیر قدم
هوش مصنوعی: هیچکس که در مسیر تو، به معنای حاکمیت و تسلیم در برابر تو، سرش را پایین نیاورده باشد، به موفقیت و سربلندی نرسیده است.
سر نپیچم ز خط فرمانتگر نهی تیغ بر سرم چو قلم
هوش مصنوعی: هرگز از دستور تو سر باز نمیزنم، حتی اگر تیغ را بر سرم بگذاری مانند قلم.
بر تو سوز دل نشد روشنتا نزد آتشم ز سینه علم
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو به آتش کشیده نشده است، مگر اینکه از درون من شعلهای بسوزد که چنین احساسی را به وجود آورد.
کرمت قتل ما تقاضا کردمگذر ای جان ز مقتضای کرم
هوش مصنوعی: عزت و کرمت به قدری زیاد است که حتی با وجود درخواست ما برای جان خود، با این حال از چیزی که خواستهای فراتر بروید و از زحمت ما بگذرید.
شد ز شوق دهان تو جامیآرزومند تنگنای عدم
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و شوق تو، دلی پر از آرزو دارم که در تنگنای نبودن غرق شده است.