شمارهٔ ۵۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و نور الهی می‌پردازد که به انسان‌ها و به ویژه به محبوب الهی بخشیده شده است. شاعر از نعمت‌های الهی و عنایات خاص خداوند سخن می‌گوید، و زیبایی و جذابیت چهره محبوب را با نور خورشید مقایسه می‌کند. او همچنین به قدرت کلام و تأثیر آن بر دل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هر فرد بسته به مرتبه‌اش از این الهامات بهره‌مند می‌شود. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که فقط افراد خاصی می‌توانند از این فیض الهی به‌خوبی استفاده کنند.
زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیامعلیک الف صلوة و الف الف سلام
هوش مصنوعی: خوشا به حالت که هر لحظه از خداوند پیام میرسد، همراه با درود و سلامهای فراوان.
فزوده پرتو روی تو نور مهر سپهرشکسته معجز حسن تو قدر بدر تمام
هوش مصنوعی: نور چهره تو به اندازهای درخشان است که نور خورشید را تحتالشعاع قرار میدهد و زیباییات به قدری خارقالعاده است که حتی ماه نیز در برابر آن کمنور به نظر میآید.
به حشر اگر نگشایی ز لعل نوشین مهربهشتیان چه کنند از رحیق مسک ختام
هوش مصنوعی: اگر در قیامت پرده از لبهای شیرینیات برداری، بهشتیان با چه چیزی می‌توانند از شراب پاک و خوشطعم بهشتی نوش جان کنند؟
نقاب اگر بگشایی ز رخ نداند کسکه طلعت تو کدام است و آفتاب کدام
هوش مصنوعی: اگر تو نقابت را کنار بزنی، هیچکس نمیداند چهره زیبا و درخشان تو چه شکلی است و کدامیک از نورها و زیباییها به واقعیّت تو مربوط می‌شود.
ز خوان عام تو هر کس گرفته بهره خاصبه قدر مرتبه خویشتن چه خاص و چه عام
هوش مصنوعی: هر کس از سفرهی گستردهات به اندازهی جایگاه و منزلت خود بهره میبرد، چه افراد خاص و چه عموم مردم.
کدام دل که ز ارباب نطق و اهل بیانلبت نبرد به لطف مقال و حسن کلام
هوش مصنوعی: کدام دل است که نتواند تحت تأثیر سخنان شیرین و زیبا و دلنشین تو قرار بگیرد؟
ز فیض جام تو جامی مدام جرعه کش استبلی نصیب بود خاک را ز کاس کرام
هوش مصنوعی: از لطف و برکت جام تو، همیشه کسی در حال نوشیدن است. بله، خاک هم از سفره بزرگیت بهره‌مند است.