شمارهٔ ۶۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلتنگی و ناله‌های خود ناشی از دوری محبوبش سخن می‌گوید. او به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هر جا برود، چشمانش به جستجوی اوست. شاعر خود را بلبل باغ محبوب می‌داند و نشان می‌دهد که بی‌وجود محبوبش، همه چیز برایش بی‌معنا و دردآور شده است. در نهایت، با اشاره به روشنگری‌ای که به خاطر دیدار محبوبش به دست آورده، شکرگزار روز خوب خود می‌شود. شعر احساس عمیق عشق و اشتیاق را به تصویر می‌کشد.
زار می نالم و کس نیست که گوید حالمپیش آن ماه که از دوری او می نالم
هوش مصنوعی: من در حالتی اندوهین و نالهزن هستم، اما هیچکس نیست که حال مرا بفهمد، حتی او که به خاطر دوریاش دلم به درد میآید.
پای هر جا نهد آن سرو کنم روز به چشمچون شود شب روم و دیده بر آنجا مالم
هوش مصنوعی: هرجا که آن معشوق میرود، من هم روز را با چشم به او مینگرم و وقتی شب می‌شود، دوباره چشمدوخته به همان سو میروم و آنجا را میجویم.
غنچه گو ناز مکن هر دم و گل نیز که منبلبل باغ توام وز همه فارغ بالم
هوش مصنوعی: گل نکن ناز و کرشمه، غنچه جان! چرا که من بلبل باغ تو هستم و از هر چیز دیگری بینیازم.
هست هر برگ گلی بی تو مرا داغ دلیوه که باغ و چمن آتشکده شد امسالم
هوش مصنوعی: هر برگ گلی که دارم، بی تو بر دلم حسرتی بزرگ است و وای بر من که باغ و گلزار به محلی پر از آتش و اندوه تبدیل شده است.
آن دو رخ در نظر از موی میان هیچ مگوزانکه این نکته دقیق و من مسکین لالم
هوش مصنوعی: دو چهره زیبا را که در نظر دارم، از موهای میان آنها چیزی نگو. زیرا این نکتهای بسیار ظریف است و من، که مسکین هستم، نمیتوانم آن را بیان کنم.
قرعه وصل زدم یار ز رخ پرده فکندلله الحمد که بس خوب برآمد فالم
هوش مصنوعی: من قرعه وصل را انداختم و یار از پس پرده صورتش را نمایان کرد. سپاس خدا را که پیشگویی من بسیار خوب به وقوع پیوست.
لطف او گفت کمین بنده مایی جامیرفت بر چرخ برین کوکبه اقبالم
هوش مصنوعی: لطف او باعث شد که من در سایهی او قرار بگیرم و جامی از خوشبختی بر سرم ریخت که نشان از پیروزی و شانس من دارد.