شمارهٔ ۶۱۳
هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق عاشقانه و مظلومیت را بیان می‌کند. شاعر از بی‌تابی و اشتیاقش برای دیدار معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند بدون او به زیبایی‌های گل‌ها نگاه کند. او از دوستانش می‌گوید که در کنار گل‌ها نشسته‌اند و خود نیز آرزو دارد در کنار گل معشوق خود بنشیند. شاعر از درد و رنجی که عشق برایش به همراه دارد، سخن می‌گوید و از دلسوزی و رحمت خداوند درخواست می‌کند. او خود را در برابر عشق ناتوان و مسکین می‌داند و بر این باور است که جز عشق و رسوایی، چیز دیگری نمی‌خواهد. در نهایت، او به ناصح می‌گوید که از درد و غم خود صحبت نکند، زیرا اینها جزئی از وجود اوست.
ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینمهمه دامان گل چینند و من دامان ز گل چینم
هوش مصنوعی: من از نظر روحی قادر نیستم با زیبایی‌های گل‌ها بدون تو مواجه شوم. همه اطرافیانم به جمعآوری گل‌ها مشغولند، اما من خودم به جمعآوری احساسات و یادهایی از تو پرداختهام.
نشسته دوستان در پای گل من هم هوس دارمکه در پای گلی بنشانمت پیش تو بنشینم
هوش مصنوعی: دوستان در کنار گل نشسته‌اند و من نیز آرزو دارم که در کنار گلی بنشینمت تا پیش تو بنشینم.
همی روبم به مژگان راه تو باشد هواخواهیپس از خواب اجل زین خاک سازد خشت بالینم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که من با مژگان خود به دنبال راهی برای رسیدن به تو هستم. پس از خواب مرگ، این خاک را برای ساختن بالینی برای خودم آماده میکنم.
زکات حسن خود گویند می بخشی به مسکینانببخشا اندکی جانا که من بسیار مسکینم
هوش مصنوعی: میگویند که زیباییات را با بخشیدن به نیازمندان نشان میدهی، اما ای دوست، مقداری از زیباییات را ببخش، زیرا من بسیار نیازمندم.
چو مرغ نیم بسمل می طپم از شوق تیغ توخدا را دست رحمت برگشا از بهر تسکینم
هوش مصنوعی: من مانند پرندهای نیمه جان از شوق تیغ تو میلرزم، ای خدا، دست رحمتت را برای تسکین من بگشا.
مرا جز عشق و رسوایی و قلاشی نمی بایدرو ای ناصح تو می باش آنچه می خواهی که من اینم
هوش مصنوعی: من فقط به عشق و رسوایی و شیطنت احتیاج دارم. ای موعظهکننده، تو میتوانی هر چیزی که میخواهی باشی، چون من همینطور هستم.
مگو شرح سرشک خود مکن در هر غزل جامیکزین خونابه دارد رنگ معنی های رنگینم
هوش مصنوعی: نمیخواهم در هر شعری توضیح دهم که چرا اشکهایم را میزنم. من بیآنکه بگویم، در خاموشی خود رنگ و معناهای زیبایی دارم.