شمارهٔ ۶۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس عمیق عشق و وابستگی خود می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر در دور لبت و در جستجوی تو نباشم، از شادی و شوق بی‌نوا و سرزنده نخواهم بود. همچنین اشاره می‌کند که اگر دیگر کسی مانند تو در این دنیای زیبا نباشد، او هم نمی‌تواند به عنوان عاشق و دیوانه وجود داشته باشد. شاعر آرزو می‌کند که محفل‌ها و مکان‌ها پر از نور تو باشد و بدون تو بی‌قرار و دلتنگ است. او همچنین تأکید دارد که اگر امید به آمدن تو را نداشته باشد، به هیچ‌وجه نمی‌تواند در این خانه خوشحال باشد. در نهایت، شاعر به ارزش و زیبایی عشق اشاره کرده و می‌گوید که زندگی بدون عشق تو هیچ معنا و ارزشی ندارد.
در دور لبت بی می و پیمانه نباشموز شوق تو بی نعره مستانه نباشم
هوش مصنوعی: من بدون شراب و پیمانه در کنار لبهای تو نمیتوانم زندگی کنم و بدون عشق تو و هیجانهای عاشقانهام نمیتوانم به سر ببرم.
در خیل بتان چون تو پریچهره نگاریخود گوی که چون عاشق و دیوانه نباشم
هوش مصنوعی: در میان زیباییهای فراوان، تویی که چهرهات مانند پری است. بگو که آیا ممکن است عاشق و دیوانه تو نباشم؟
هر جا چو تو شمعی شود افروخته حاشاکانجا من دلسوخته پروانه نباشم
هوش مصنوعی: هر جا که تو مانند شمعی روشن بشوی، حتماً من هم به عنوان پروانهای دلسوخته در آنجا حضور خواهم داشت.
گر دامنم امید قدوم تو نگیردیک لحظه درین گوشه کاشانه نباشم
هوش مصنوعی: اگر دامنم با آمدن تو پیوند نخورد، کاش هرگز در این گوشه خانه نباشم.
تشریف نیاری سوی من جز پس عمریوان هم بود آن روز که در خانه نباشم
هوش مصنوعی: تنها زمانی به سراغ من بیا که سالها گذشته باشد و آن هم در روزی که در خانه نباشم.
گنجی تو و عالم همه ویرانه این گنججز در طلب گنج به ویرانه نباشم
هوش مصنوعی: تو خود گنجی هستی و دنیا را باید ویران دانست، این گنج تنها زمانی ارزش پیدا می‌کند که در جستوجوی آن در این ویرانه باشی.
جامی اگر آن دانه خالم نزند راهدست تهی از سبحه صد دانه نباشم
هوش مصنوعی: اگر آن دانه که من در دل دارم به من آسیب نرساند، پس حتی اگر دستم از ذکر بینصیب باشد، از نظر روحی و معنوی به اندازه صد دانه ارزش نخواهم داشت.